zimne przedpołudnie. popłoch

[Piotr Kuśmirek]

listopad. ciało przywarło
do ubrań. nie ma ucieczki
z miasta pełnego domysłów.

niebo przybite kominami do ziemi,
spięta obwodnicą równina,
precyzyjnie wyważone koła:

a więc zaszyć trzeba się z dala
od środka. poza centrum, o kilka minut
na północ, w zawieszonej pięści.

jak na zawołanie wnioski
można wyciągnąć z kieszeni.
na wszelki wypadek przeszukać

pogorzelisko: zmieszane wyrazy
twarzy, zatopione w asfalcie ślady,
papierki po sobie, zgiełk, niedotrzymana

dłoń. niemal przystań.

[Witold_Adam_Rosołowski]

tak, choć to już styczeń tę "przystań" listopada bardzo dobrze odbiera - uważam, że do wyróżnienia - to prawdziwa poezja - taka jaką pisali przed wiekami i jaką będą pisać ... (nie jestem prorokiem) ale Panie drogi masz te pióro - które leci wysoko "górą" -

pozdrówka W_A_R

ps. piękne, piękne i do ulubionych

[Tadeusz_Hutkowski]

Dla mnie też bardzo dobry.



Pozdrawiam

Tadeusz

[Marcin Jagodziński]

wiersz dobry, ale wiesz co? te anonimowe miejskie krajobrazy zaczynają mnie drażnić. postanawiam co jakiś czas nie używać słowa "miasto" w wierszach, tylko że trudno mi to postanowienie dotrzymać.

[Dotyk]

Świetny wiersz.
Nie zgadzam się z Marcinem. Miejsca, miasta anonimowe - przestają takimi być, gdy my sami nadamy im nazwę. Nasza wrażliwość określi , zaprowadzi nas do "naszych miast". Mnie zaprowadziła.
Często w wierszach napisanych przez innych szukam siebie, "sobą" czytając znaki, ktore stawia autor. Nie ja jedna tak robię zapewne.

"niedotrzymana

dłoń. niemal przystań. "

wspaniałe zakończenie
Mirka

[Marcin Jagodziński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie no, jasne, tylko za dużo, za dużo tych wierszy.