Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"czemu siedzisz mi na kolanach"! - powinno być ;)
Uprawiasz kryptoreklamę sieci? dali Ci jakiś abonament extra? :D
Ja od początku traktowałem to chomąto jako smycz, z czasem zacząłem tolerować, ale nie zakochałem się do teraz. Cóż, widać ludzie różnie mają ;)
pzdr. b
PS. Podoba mi się ten język - taki normalny, "komórkowy" :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jesteś jak zwykle - odlotowy! :)))
Bezecie - ależ w kieszeniach, w kieszeniach; pomyśl...
dzięki za wgląd - a komórkę odziedziczyłem po kumplu /prezent!;sam nigdy w życiu!/ który kupił sobie taką klawiaturę, że może na niej dawać organowe koncerty po kościołach, także piłować drzewa i plantować truskawki, nie wspominając o kamerach i innych bajerach /biedak!/; :)) J.S
Opublikowano

Bo hopy za blondynkami ościstymi się oglądają
żenią się z brunetkami przy kości. To tak na marginesie, bo
wszystkie trzy o komórkach podobają się - uwielbiam
komórki w każdej postaci:)))) EK

Opublikowano

Ewa Kos.; tak, komórka to fajna zabawka pod względem funkcjonalności, ale kiedy patrzę, jak ZAMIAST obsługiwać nasze potrzeby kontaktowania sie z innymi, same zaczynają być obsługiwane i adorowane, jak uzależniają i w coraz większym stopniu ograniczają kontakty międzyludzkie, no bo po co - skoro można nie patrząc w oczy, na odległość...
więc 2 tygodnie po przejęciu komórki, zdystansowałem się, mam nadzieję, na wesoło, bo apokalipsą - jako optymista - straszyć mi nie wypada... :))) dzięki!! J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...