Grande Valse Brillante

[Martyna_Zofia_Łysakiewicz]

Dotknąłeś lekko mojej ręki,
Zaprosiłes uśmiechem,
Słowa, co wypuściłeś z warg,
Poprzewracały cały świat.

Objąłeś mnie silnym ramieniem,
Otuliłes swym ciepłem,
I niechaj drżyprzed nami świat!
Miłość jak w Grande Valse Brillante!

Idziemy gdzie nas wiatr poniesie,
Prowadzą nas gwiazdy na niebie,
I pieści nas naszych ust smak,
Dotyków czułość, oczu blask.

I podążamy naszym szlakiem,
Po drodze przejdziemy ołtarzem,
I nic już nie zatrzyma nas,
Tańczymy Grande Valse Brillante.

Więc cieszmy się tym krótkim życiem,
Które nas złaczyło tak ściśle.
Upadło niebo, stopniał piach,
Chcą zrobić miejsce toć dla nas.

Mijamy wielu róznych ludzi,
Nikt z nich nas nigdy nie zrozumie,
Że można kochac mocno tak,
Jak głosi Grande Valse Brillante.

Lecz tak nam właśnie się zdarzyło,
W nas ta strzała właśnie trafiła
Amora i się tak trzyma,
Że jej nie wyrwie wróg nasz - czas.

A my wciąż patrząc sobie w twarze,
I usta nasze, i dłonie nasze-
Wciąż zakochani żeśmy tak,
Jak głosi Grande Valse Brillante.

Ślady nasze zostawione,
Gdzieś za nami, gdzies po drodze,
Opowiadają historię,
Jak nam się żyje wciąż we dwoje:

To, że kwitniemy w środku,
Wegetujemy miłością,
Bo na nas padł ten cudny czar-
Miłość piękniejsza, niż Grande Valse Brillante.

[Witold_Adam_Rosołowski]

trochę ten wiersz jest za długi ale po przeczytaniu i dłuższym zastanowieniu to chyba da się przegryźć z rana na poetyckie śniadanie
pozdr. W_A_R

[joaxii]

Hm. Czy ja dobrze sobie przypominam, że Autorka ma około 15 lat? Jeśli tak - podziwiam. Wiersz dobry. Nie ustrzegł się kilku błędów. Np. nagromadzenia niepotrzebnych zaimków, albo użycie archaizmu "toć", który tu akurat nie pasuje, albo nieszczęsna strzała Amora. A jednak - jak na taki długi wiersz, nie jest to szczególnie dużo. Może warto byłoby poprawić. Bo poza tym, to muszę przyznać, że podoba mi się. Ciekawie poprowadzone nawiązanie do Tuwima, podobnie zarysowane dysonanse emocjonalne, to wszystko sprawia, że wiersz czyta się dobrze. Jego długość moim zdaniem jest uzasadniona przesłaniem i w związku z tym nie przeszkadza mi. Krótko mówiąc: brawo!
Pozdrawiam, j.
[sub]Tekst był edytowany przez joaxii dnia 05-01-2004 15:55.[/sub]

[Martyna_Zofia_Łysakiewicz]

Nie było to nawiązane do wiersza Tuwima. Wiem, o który chodzi i znam też otwór, do którego owy wiersz był nawiązany. Grande Valse Brillante Fryderyka Chopina, to według mnie najpiękneijsza i najromantyczniejsza melodia. Pisałam ten wiersz słuchając tego utworu...

Dziękuje wam za uznanie. To dla mnie zaszczyt.

[joaxii]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A więc Tuwim odbierał go podobnie... :)
pozdrawiam, j.

[Dorma]

Wiersz moze nie bylby zly gdyby nie te okropne rymy..

[Hania_Karpienko]

Tuwim, napisał genialny wiersz, Zygmunt Konieczny pozwolił unieść te słowa ponad kartkę, a Ewa Demarczyk,
a Ewa Demarczyk zaśpiewała, zaniosła je pod strzechy.
A ten wiersz miejscami dobry,
miejscami rytm się łamie... ale może się podobać :)

Pozdrawiam cieplutko
Hania

[Kai_Fist]

nie odmówił bym sobie przyjemności gdyby ktoś (piękny kobiecy głos najlepiej) ten wierszyk mi zaśpiewał,

bo czytając to mam takie uwagi:

lekko przydługi, czasami tak za proste stwierdzenie dowalasz,

może zbyt prosto próbujesz wywołać emocje na czytelniku
np.
Dotknąłeś
Objąłeś
Otuliłes (ś!- o tym też pamiętaj ;)
jak dla mnie za prosto i oczywiście wyrażają kobiece pragnienia,

częste powtórzenia zwrotu: Grande Valse Brillante. może spowodować, że zacznę uważać te słowa za przejedzony, wolałabym by nadal zostały bardziej "magiczne"

ech, to było moje czepialstwo,
być może potencjał widzę w osobie Autorki :)

ale czasu jeszcze jest wiele, pisz i pisz, ale nie na siłę.

Pozdrawiam,
Kai Fist