Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bez raportu doręczenia [przekrój]

Espena_Sway
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Vera_Ikon

Vera_Ikon

Opublikowano
Opublikowano

Dla mnie super espenko. Ten klimat, obrazy. Czytam i widzę, jestem obok. Ciałem i duchem. Topografia mojego miasta też wypełniona drugim człowiekiem... Czasem się zastanawiam czy to tylko pieprzony romantyzm, czy po prostu jestem z innej bajki?
pozdr serdecznie
Weronika

Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Vero, widzę, że nadajemy na podobnych falach :)
wiesz, cieszy mnie, jeśli ktoś odbiera cały klimat,
te wszystkie odbicia i myśli w ten sposób.

choć ta osoba nie mieszka w tym samym miejscu co podmiot
liryczny, to jednak wciąż gdzieś w niej mieszka. czasami
puszcza wspomnienia, skojarzenia, na zasadzie łańcucha.

P.S.nie wiem czy czytałaś, jakby wstęp do tego wiersza
bez raportu doręczenia. wbrew pozorom, oba
mają ze sobą wiele wspólnego. pewnie zauważysz

serdeczności Espena Sway :)
Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




problem 'zabr' czy 'zeber' można rozwiązać przewrotnie, np.:
"Na przejściu zabrakło dziś zebry - po raz pierwszy -
dała nogę z nadmiaru ludzi." Zresztą - jeśli się pozbędziesz tej 'mnogości'
- będzie to poniekąd bardziej 'kameralne' wyznanie;)

Espano, wszystko pięknie, ale
część przerzutni sprawia wrażenie, jakby służyła ujednoliceniu długości wersów,
pewnie się mylę - niemniej: to chyba jest najsłabszy punkt.

Poza tym - ciekawie,
pozdrawiam/iza

podoba mi się pomysł z tą zebrą - chyba tak będzie najlepiej :P

hmm, co do przerzutni, to starałam się ich używać zgodnie
z przeznaczeniem, nie mniej muszę przyznać, że lubię
wersy podobnej długości

dzięki za komenta
zdrówka Espena Sway :)
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • marzipan
      Świecht

      Przez marzipan · Opublikowano

      @Florian Konrad Nie ma co się dziwić @vioara stelelor  - to brzmi jak żart, że ten wiersz to żart - nawet jeśli miałeś jak najlepsze intencje, by tak to wyszło :D   Utwór ma charakter groteski, absurdalnej biografii w pigułce, wobec której podmiot próbuje zdystansować się byciem "ponad tym". Czytam z przymrużeniem oka, zwłaszcza że "niewidzialnina" jest dla mnie zdecydowanie najwidzialniniejsza. Brawo za ten neologizm. Nurtuje mnie jednak tytuł "Świecht". Bo dlaczego nie "śmiecht"? :D
    • marzipan
      exegi monumentum. poeta na piedestale

      Przez marzipan · Opublikowano

      @vioara stelelor Jest w tym pewna... przewrotność? Autorka pisze wiersz, w którym podmiot - "poeta" - uznaje piedestał za przekleństwo swego życia - po czym... wstawia go na forum, na którym utwór ów zbiera oklaski :D   Próżność to zarówno pięta achillesowa jak i siła napędowa każdego człowieka, zwłaszcza artysty - choć nikt nie jest tak łasy na słowa uznania jak poeta. No... może poza jego krytykiem?   Absolutnie nie jest to przytyk, wręcz przeciwnie - treść wiersza (i jego zamieszczenie na forum) dobitnie obnaża paradoks natury ludzkiej i koegzystencję sprzeczności w niej ukonstytuowanej. W tym kontekście ostatnia strofa nabiera tragicznego wręcz wydźwięku:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Te słowa to tak bezradna kapitulacja. Zastanawiam się jednak, czy dla peela nie jest za późno?   Choć przypominam sobie, że posągowi Szczęśliwego Księcia pękło ołowiane serce, bo - jak się okazało - był zdolny do miłości. Ten wiersz silniej przywołuje mi właśnie Wilde'a niż Horacego... "Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki." - a ostatecznie sztuka okazuje się być punktem "wyjścia", nie "wejścia".    Słowa uznania dla @Berenika97 - świetna analiza. Prawie nic nie zostało mi do napisania... :D
    • Myszolak
      Nienasycony

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @andrew Dziękuję :) widzę jutro... ładne to. Idealne podsumowanie. Pozdrawiam :) @Berenika97 O to ciekawa uwaga, najpierw podmiot analizuje co właściwie się przed nim jawi, potem przykrywają go uczucia. Dziękuję :) @marzipan Dziękuję - jeśli znajdziesz, chętnie przeczytam twoją interpretacje. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Ładnie nazwane... głębia szarości a powierzchowny błękit...choć tego nie napisałeś, ale próbuje czytać między wierszami :) :))
    • KOBIETA
      Z deszczem…

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      Niebo chmurzaste zaćmiło widok wilgotne krople plamią sukienkę, przez tamę wody smutek dostrzegam dziś spaceruję z deszczem pod rękę. Na rzęsach mżawka włosy przemokły. Jak ja wyglądam? Katar zagościł. Czy ta ulewa przelotną będzie, czy się rozpada już tak na dobre.? Zgubiłam kolczyk, w wielkiej kałuży burza szaleje, jak na estradzie ciemny horyzont dreszcze na ciele mam już kalosze i parasolkę.             Pamiętam…B.J.            
    • marzipan
      Nienasycony

      Przez marzipan · Opublikowano

      @Myszolak niebo? nie... bo szaro :D  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ten (światło)cień na widok podmiotu niesie z sobą element wzbudzający niepokój. Nie wiem, czy nie poszukać w tym wierszu drugiego dna...   Kontrast zapewne ma źródło w zestawieniu głębi szarości oczu z blaskiem miłości, ale... kto wie? :D

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...