Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzisiaj o 20 w radiu łódź w podróżach literackich przeczytam kilka swoich wierszy i pogadam sobie o nich z niejakim profesorem Brzozowskim:) Jakby kto chcial posłuchać, serdecznie zapraszam;)

Opublikowano

było całkiem ok, tylko krótko, no i profesor taki... jakby to powiedzieć mało radiowy (strasznie wolno i niepłynnie mówił). Jak kogoś interesuje to zrzucę to w jakimś mp3 na internet, ale w sumie nie ma czego słuchać... Przeczytałem trzy wiersze, a z ciekawszych zdań, które się wywiązały w fazie dyskusji to tylko:
-Gdybym wiedział, co będę robił w przyszłości, nie marnowałbym czau na teraźniejszość (ja - improwizacja, ale mundra;))
-Pan X jest dzieckiem pana Cogito żyjącym w naszych czasach (prof. Brzozowski)

I jeszcze mi na końcu profesor powiedział, ze mam język poetycki godzien uwagi, ale to chyba każdemu mówi ;)

Opublikowano

Pan X dzieckiem pana Cogito?

Tylko możliwe na bazie mutacji genetycznej.... pewnie psorek chwcycił się pierwszego skojarzenia jakie mu wpadło do głowy i się nie wylilił......

Przyznam się, że też miałem na początku takie pierwsze skojarzenie, ale to świadczy tylko o sugestywności tego zestawienia i mocy symbolu sttworzonego przez Herberta. Nie mówię, że nie masz talentu, ale mówię, że nie ma co porównywać "panów"..... nawet na zasadzie kontrastu.

Opublikowano

Nie mniej jednak stanowczo zauważam przeaczanie i niedocenianie roli pana Y


a tak na poważnie, Pan Cogito mógł mieć różne dzieci.....

Pan X zachował pozę, nie ma treści, ja preferuję takie, co mają treść, lub jej szukają, mniejsz o pozę...

A pan Y robi swoje ... i komu historia przyzna rację?

;o)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem   Te wiersze naprawdę  na to zasługują, nie piszę tego z uprzejmości. Czasem najtrudniej dostrzec wartość we własnej pracy, bo jesteśmy zbyt blisko niej. Pozdrawiam. :)   
    • Naprawdę bardzo fajny tekst, przegapiłam.   Podobno psychopaci tak mają ;-) iż niczego w sobie nie widzą, stąd może i tak :-) Lustereczko, powiedz, przecie... I nagle bajkowe zakończenie z krasnoludkiem nabiera sensu. Szacun. Moim zdaniem to są bardzo fajne skecze kabaretowe, w takim dobrym, refleksyjnym klimacie, wręcz widzę to, jak to zagrać.   Pozdrawiam :-)
    • @karenka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że ci się spodobało. Czasami jakaś sytuacja zaobserwowana w życiu - inspiruje.    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!    Dziękuję i za trafne spostrzeżenie, i za to piękne życzenie. Stokrotki na placu boju - piękny obraz, oby wszyscy za bardzo wymagający od siebie  zmienili choć trochę myślenie. Pozdrawiam ciepło! @Leszczym

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tę uwagę. Puenta to bardziej subiektywne odczucie niż uniwersalna prawda - tak czasem widzi siebie osoba zmęczona, nawet jeśli obiektywnie winy nie ponosi. A te rany to nie efekt złych wyborów, tylko tego, że nie pozwalamy sobie na słabość, że wymagałam od siebie bycia "bohaterskim" nawet wtedy, gdy jesteśmy zwyczajnie zmęczeni, sfrustrowani czy przestraszeni. To rany z samokrytycyzmu, nie z winy wobec kogoś innego.   Serdecznie pozdrawiam. :)))  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te niesamowicie trafne słowa. :)) To nie metafora - ten wewnętrzny sędzia naprawdę tam mieszka, w nas, we mnie. Sprawiłeś, że wiersz jest bardziej osobisty, niż mogłoby się wydawać. :)   Serdecznie pozdrawiam.  @piąteprzezdziesiąte   Bardzo dziękuję! Dziękuję za komentarz i za serce, które w nim czuć ... :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Serdecznie pozdrawiam. :)  @Radosław   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)
    • intrygująca miniaturka z nutką ironii- czuć emocjonalny chłód i dystans...pozdrawiam z podobaniem*)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...