Adam_Szadkowski Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 świat się nam du si du sz a kopernikowe pragnienia zalewają miodem płuca
Agnieszka_Gruszko Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 dusi się, Adasiu... piękny wiersz... nawet nie obraz, a słowa...
Anna_Tusk-Bieńkowska Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 ciekawa forma..i ta lepkość miodu w płucach...bardzo przekonała mnie że nie chcę astmy:)) pozdrówki
Strzyga_vel_Strzyga Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 koncept graficzny ok. Ale jak to niby ma być z tym kopernikiem-piernikiem, że wzruszyć peel/poeta chce? I że to takie słodkie tak wzruszać? Czy poczuwanie się do takiej władzy nie jest zbyt egoistyczne, zbyt wręcz megalomańskie? Czy nie chodzi raczej o doskonałe użycie języka?
Adam_Szadkowski Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Radzę uważniej czytać. Adam
Adam_Szadkowski Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Właśnie rozpoczął Pan kontemplację... - miło mi, naprawdę. Adam
Włodzimierz_Janusiewicz Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 lingwistyka? dusi - dusza... mój boże, płakać się chce. I nawet roz bicie na 2 literowe wersy i 2 wersowe strofy tego nie zmieni. Proponuję sonet: świat się nam d u si du sz a kopernikowe pragnienia zalewają miodem płuca
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się