Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


echem po dłoniach biegną wciąż
przegrane chwile życia
nie uchwycone, dane mgłom
zamknięte w żalu skrycie

ufnie przemyka czasu dar
wierząc, że niezbywalny
w zapamiętaniu gna ku dniom
błazeńsko nierealnym

wzlatuje kurz spod lekkich stóp
w zawirowania próżni
choć lekcji nie powtórzę już
nie lękam się swej jutrzni

niech wolne dłonie nadal chcą
wrażenia z antypodów
i usta niech łapczywie mkną
nie patrząc w sens wyboru

Opublikowano

Taki nastrój zadumy przed nowym rokiem tu czuję...niemożliwość zatrzymania czasu, odwrócenia biegu wydarzeń a jednocześnie śmiałe spojrzenie w jutro!

Bardzo mi bliskie te słowa i pięknie oprawione.
Dzięki wielkie.

Irena

Opublikowano

Wedlug mnie, wiersz jest bardzo dobry. Uwage przykuwa jego rytm, jestem pod wrazeniem (no, moze poza malutkim bledem w 3 zwrotce... ;)). Ja doskonale widze w tym wierszu dwie rzeczy, miedzy ktorymi niby mam wybierac. Tylko tytul mi sie nie podoba, ale to chyba kwestia gustu. Pozdrawiam
Ignacy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zostaw więc te dokładne analizy i wczytaj się w głębię treści!!! Dormo.

Znów powiem,że pięknę są te słowa, które nam tu Seweryna daje do smakowania...doprawdy są pokarmem prawdziwym dla ducha ,po tych dniach obżarstwa świątecznego....

Pozdrawiam,
I.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
    • Żniwa. W istocie czas jest za kròtki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...