Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


echem po dłoniach biegną wciąż
przegrane chwile życia
nie uchwycone, dane mgłom
zamknięte w żalu skrycie

ufnie przemyka czasu dar
wierząc, że niezbywalny
w zapamiętaniu gna ku dniom
błazeńsko nierealnym

wzlatuje kurz spod lekkich stóp
w zawirowania próżni
choć lekcji nie powtórzę już
nie lękam się swej jutrzni

niech wolne dłonie nadal chcą
wrażenia z antypodów
i usta niech łapczywie mkną
nie patrząc w sens wyboru

Opublikowano

Taki nastrój zadumy przed nowym rokiem tu czuję...niemożliwość zatrzymania czasu, odwrócenia biegu wydarzeń a jednocześnie śmiałe spojrzenie w jutro!

Bardzo mi bliskie te słowa i pięknie oprawione.
Dzięki wielkie.

Irena

Opublikowano

Wedlug mnie, wiersz jest bardzo dobry. Uwage przykuwa jego rytm, jestem pod wrazeniem (no, moze poza malutkim bledem w 3 zwrotce... ;)). Ja doskonale widze w tym wierszu dwie rzeczy, miedzy ktorymi niby mam wybierac. Tylko tytul mi sie nie podoba, ale to chyba kwestia gustu. Pozdrawiam
Ignacy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zostaw więc te dokładne analizy i wczytaj się w głębię treści!!! Dormo.

Znów powiem,że pięknę są te słowa, które nam tu Seweryna daje do smakowania...doprawdy są pokarmem prawdziwym dla ducha ,po tych dniach obżarstwa świątecznego....

Pozdrawiam,
I.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trzy najpiękniejsze słowa szacunek przyjaźń i miłość choć spięte jedną klamrą zbyt często obłudnie puste puste i ciemne jak noc pomimo że w każdym tli się dobra iskierka która życie upiększa
    • @Konrad Koper Miło mi :)  
    • @Lenore Grey Szanuję taką koncepcję, choć dla mnie to wciąż trochę tak, jakby dostać pięknie pachnący deser, który okazuje się być tylko atrapą z cukru – oko cieszy, ale głodu nie zaspokaja. :) Niemniej cieszę się, że tekst trafi do odpowiedniego działu, tam na pewno znajdzie swoich koneserów 'nieliniowości'. Powodzenia w dalszych eksperymentach!  Serdeczności :)
    • plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...