Miastu...

[Jaro Sław]

Nasi ojcowie mieli w poezji problem
Ze swoją nadświadomością
My odziedziczyliśmy niedoświadomość
Jako ułomność wspomnień po czasach bohaterów
Oblężenia miasta
Które minęło....

Czasem mam takie dziwne przeczucie, że wzywani do walki
Oszukani, walczymy ze sobą nawzajem
Gdy wróg już uciekł przezornie...

[Bartosz Wojciechowski]

Nie mylę się - to miasto minęło całe, nie oblężenie?
3 ostatnie wersy świetne, zresztą cały wiersz też w porządku,
ale mogę go potraktować co najwyżej jako rozgrzewkę przed
prawdziwym zmierzeniem się z podjętym tematem:) Pzdr!

[Jaro Sław]

a racja...

[jacek_sojan]

być może to nawiązanie do Herberta / "Raport z oblężonego miasta"/; ale peel się myli co do jednego, wróg bynajmniej nie uciekł, ale walczy z nami jako nasz "przyjaciel" i "patriota";
wiersz bardzo dobry,
i na czasie;
J.S

[Jaro Sław]

Popracuję, ale na tym polega taktyka walki po przez "przenikanie" (używana m.in. przez czeczeńców w Groznym) pojedyncze oddziały, a nawet pojedynczy ludzie przenikają w ugrupowanie nieprzyjaciela i rozpoczynaja walkę pomiędzy wrogimi oddziałami, potem wycofują sie, celem jest doprowadzić do tego, aby nieprzyjaciel prowadził jakiś czas ogień między sobą... (pomaga to w wycofaniu, powiększa straty i obniża morale i organizację przeciwnika)... taka podjazdówka jestszczególnie skuteczna w warujkach rozprężenia (no niby wygraliśmy) i młodego wojska (nasi "ojcowie", "wyemigrowali" wewnętrznie, a my musimy sobie jakoś radzić)....

jeszcze ten motyw poeksploatuję....


P.S. sam nie wiem do którego pokolenia się zaliczyć, byłem przygotowany na to, że "oblężenie" będzie trwać do końca mojego życia, a tu popatrz sobie..... niby po, a ja całkiem sprawny i nie taki jeszcze stary.... :o)