Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czas grudniowy dawno minął,
i Mikołaj gdzieś zaginął,
aż tu nagle na portalu
patrzę, a on na ORG-alu
zrobił dla mnie wizytówkę,
100 jakowców na złotówkę,
a że złoto zawsze w cenie
dzięki mu za przedstawienie
choć nie powiem by z henryka
było kawał ... holeryka.

Opublikowano

ot i wojna dziś z Jakowcem
chyba jednak czarną owcę
z ciebie zrobić chcą Henryku
choć jak widzę w limeryki
jesteś dość...zaopatrzony
język tez masz naostrzony
dzielnie stajesz w pojedynek
mając bardzo hardą minę
czy z wybrzeża czy też nie
chcętnie czytam wiersze twe
i tak sobie myślę czarno
te kłotnie idą na marno
lepiej się z humorem bawić
niźli złośliwości prawić
robię za negocjatora
czas by sobie dłonie podać

Opublikowano

Nie po zdobycz tutaj wpadłem
bowiem Henryk nie zamierza
iść w utarczki nawet słowne
bo nie robi za żołnierza
chciał jedynie się zabawić
zwykłym słowem, prostym rymem
lecz mu warsztat podpalono
i puszczono wszystko z dymem
usiadł smutny na tych zgliszczach
spopielonych limeryków
wtem usłyszł słowa czarnej
nie poddawaj się Henryku
jakiś promyk bardzo wątły
refleksami w jego duszy
zaczął igrać i być może
jeszcze Henryk w drogę ruszy
po co siedzieć ma w ruinach
gdzie prócz swądu rumowisko
czas na nowo się odradzać
- czarna, dzięki ci za wszystko.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
    • @APM kiedyś bawiłem się plamami tuszu na kartce , fajna zabawa
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...