-Józefina-

[Biedro Kolonka]

Ona jest wciąż zamyślona.Skrycie i uparcie,
nad wschodzącym oknem,
z widokiem na Sabat Aniołów.
Ona ma w rzęsach zmysły planet,
bladoróżowe, promieniste dłonie.
I wciąż jej taniec pęka,
milionem krzyków i jęków.
Ona ma przywidzenia,
o spacerach przez most z perłowych pasów,
i o poduszkach jedwabnych pod jej nagie, okaleczone stopy.
Ona ma zwężone oczy od złuszczonego srebra nocy,
czarną pelerynę i maskę na twarzy,
go gry pozoru i nadziei,
że szczęście jej nie pozna, uściska, pogłaszcze,
choć jej nie cierpi.

[kalina kowalska]

w tym wierszu podobają mi się następujące słowa (jadę wersami):

Ona jest
nad
z widokiem na
ma
dłonie
taniec
i
ma
o spacerach
i o poduszkach
oczy
na twarzy,
go gry
że
jej


pozdrawiam

[M._Krzywak]

"go gry pozoru i nadziei"

a mnie ten wers najbardziej :)
Pozdrawiam.

[Seweryn_Dańko]

Rozumuje że jest to wiersz o zranionej kobiecie a "Sabat Aniołów" oznacza ludzi którzy zaznają szczęścia którego ona nie zaznała. Ciekawy wiersz ale uważam że za dużo na raz chciałeś pięknych metafor i epitetów w nim umieścić. Jest ich zbyt dużo i są tak blisko siebie że zatracają swój sens. Poza tym fajny, ale dopiero po przeczytaniu parę razy, na pierwszy żut oka bardzo chaotyczny.

[paper_doll]

zastanawiające


że ten tekst nadal jest w tym dziale.


zdrowia, p.

[Smok]

ci wielcy zaawansowani poeci, to naprawdę muszą być wielcy skoro sobie pozwalają na takie chwile (a może raczej dni) zapomnienia i gniocą. witki mi opadają jak tu zaglądam

[Mirosław_Serocki]

Cóż pozytywnego można powiedzieć?




























I to by było na tyle.

[Smok]

ale nie walił z nim do Z

[paper_doll]

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=24254&p=2


proszę przeczytać ostatni post. mojego autorstwa rzecz jasna.

zdrowia, p.