Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widowisko
machiny bluzgające ogniem nieruchome
pioruny na wędzidłach tajemniczych sił liżą Leonarda
służba skończona rozbawiony dwór
tylko jemu posłuszne teraz martwe olbrzymy
na jedno skinienie mogą wziąć Mediolan
książę będzie musiał w pas mu się pokłonić
można z gruzów usypać pieśń na cześć rozumu
Leonardo da Vinci czyli lew zwyciężył
w chwale wiernych skrzydeł zakończenie sztuki

książę Il Moro będzie znów łaskawy
pałacowe sklepienia rumienią się od wina
jak pożar- trzeba zgasić w sobie
władza - nie- więzienie z damskich wachlarzy
u błazna niewola strach i próżnowanie
tylko praca - to jest wolny ruch myśli
ku życiu - jeśli dobra wola
życie - tak - zagadka
Bóg aktorem nie będzie
dość zabawy
skończone

Opublikowano

"pałacowe sklepienia rumienią się od wina
jak pożar- trzeba zgasić w sobie
władza - nie- więzienie z damskich wachlarzy
u błazna niewola strach i próżnowanie"


cinższko się to czyta...

a czemuż się one tak rumienią ? qurde, i te baby tak rządzą?
i dlaczego błazen próżnuje? strach, niewola; mnie się to, panie
kupy nie trzyma. na tym pałacowym sklepieniu;-((( Leonardo
dyć tak namieszał? cie choroba;-)

Opublikowano

Jacku!
Opisujesz temat mi znany ale nie pamiętam, czy czytałem gdzieś o tym, czy w teatrze widziałem - nie ważne.

Pierwsza część jest nawet, nawet........ druga stwarza wrażenie jakby pisał ktoś inny - coś się rwie. Ale Jacku to moje zdanie a ja na białych kawałkach się nie znam.

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

widowisko skończone
machiny bluzgające ogniem nieruchome----jak bluzgajace to czy nieruchome??? czyli po akcji?
pioruny na wędzidłach tajemniczych sił liżą Leonarda----może "tajemnych sił"?
służba skończona rozbawiony dwór
tylko jemu posłuszne teraz martwe olbrzymy---może: teraz jemu posłuszne martwe olbrzymy
na jedno skinienie mogą wziąć Mediolan--- na skinienie mogą... lub na jego skinienie....
książę w pas się będzie musiał mu pokłonić
można z gruzów usypać pieśń na cześć rozumu----tego ni w ząb nie pojmuję?
Leonardo da Vinci czyli lew zwyciężył
w chwale wiernych skrzydeł zakończenie sztuki

książę il Moro będzie znów łaskawy------Lodovico od łasicy?
pałacowe sklepienia rumienią się od wina
jak pożar- trzeba zgasić w sobie
władza - nie- więzienie z damskich wachlarzy
u błazna niewola strach i próżnowanie
tylko praca - to jest wolny ruch myśli
ku życiu - jeśli dobra wola
życie - tak - zagadka
Bóg aktorem nie będzie
dość zabawy
widowisko skończone


Panie JAcku , zajrze potem, bo o tej porze nie mam do tego tekstu siły. coś mnie w nim drażni, jakaś niezbornośc! Pozdrawiam poświątecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



janko.; jest sposób na ciężkie czytanie - metodą "poczytaj mi mamo";
a za pytania nie ja powinienem się rumienić,
qurde,
i nie mój problem, panie, co się panu i czego trzyma, cie choroba! J.S.
Opublikowano

Eugen De.; machiny bluzgały - a teraz nie bo nieruchome /takie myślenie na skróty/;
tajemniczych, nie tajemnych, bo to punkt widzenia gawiedzi, nie znających się na
przekładniach i fizyce ciężaru i bryły; więc niezrozumiałych a nie ukrytych;
to, czego pan tu nie rozumie to przewrotne, bo wiedza pozwala konstruować
machiny burzące, więc to w kategoriach możliwości jakie daje rozum;
Lodovico Sforza zwany Il Moro; jego faworytą rzeczywiście była córka ambasadora
mediolańskiego, Cecylia Gallerani, znana ze słynnego portretu zwanego "Dama z gro-
nostajem" lub "Dama z łasiczką"; /gdzie takiego koloru łasiczki bytują, tego nie wiem?
malarz chciał bowiem symboliczną bielą wyrazić jej czystość i dziewictwo/;

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a co takiego jest w tej komórce? to lepiej tam wchodzić w pozycji na spocznij, to i głowa będzie
bezpieczna; tak też pozdrawiam! :) J.S.
w każdej komórce ciemność zaklęta
myśl co każe bić do światła twardo
choćbyś juz i chciał głowa nie pęka
sensu nie pojmiesz choć pytasz hardo

z pozdrówką i zadumą nad rzeczami ciemnymi.
Opublikowano

Jacku, ja tu widzę miejsce na dwie drobne poprawki udoskonalające:)
1. klamrę "widowisko skończone" rozbiłabym tak:
widowisko
....
.... (tu treśc wiersza bez zmian)
....
skończone

2. zmieniłabym też szyk w zdaniu :"książę w pas się będzie musiał mu pokłonić" na "książę będzie musiał w pas mu się pokłonić"

dworskie klimaty ;)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...