Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czystą kartą maluję dźwięki
zieloną łąką grabię kolory
zimnym ogniem gaszę płomienie
pędem powietrza stoję w miejscu

gdzie początkuje się koniec?

neuron drgnął
pobiegły impulsy do szarości
niosąc bodziec na ‘b’
czy serce umie grać sambę?

a gdzie jest skończoność początku?

za mało miejsca na wiadomości
abonent jest tymczasowo niedostępny
trzeba go chyba zresetować
wciśnij przycisk z napisem ‘bum’

a jeśli skończoność początku zmieszać by z początkującym końcem to czy x wynosi zero?

matematyczna fizyczność biologuje chemię
geograficzna historia polonizuje łacinę
plastyczna muzyka kaligrafuje technikę
niewychowana fizycznie składnia orzeczyła się przydawkowym podmiotem

?co to tak jeśli a

czy czytanie umie pisać?
a czy śpiew naprawdę umie śpiewać?
czy ortografia nie robi błędów?
czymże jest ta cała gramatyka?

czerwonawa niebieskość zieleni zafortepianiła słonia

dziwny jest ten świat...
i dziwni ludzie - jego mieszkańcy
nie lękam się cienia gdy idę doliną
bo mam słownik języka polskiego

Opublikowano

Jak dla mnie to wiersz ciekawy mimo że nie znoszę przedmiotów ścisłych. Ale co do strony technicznej trochę bym ja poprawił. Chodzi mi tu o rozciągłość wersów 15 i 19. Może lepiej podzielić je na mniejsze? Ale niczego nie narzucam. Podoba mi się wiersz pod względem treści z jednym małym minusem: w pewnych momentach wiersz przeradza się w wyliczankę.
Pozdrawiam

Opublikowano

jak dla mnie, zdecydowanie za dużo myśli nagromadzonych w jednym, powiedzmy, wierszu. zniekształca to odbiór. bardzo pokomplikowane, niepotrzebnie.
technicznie, brzydko napisane i zły układ wersów.
przykro mi, ale w żaden sposób do mnie nie przemawia.
pozdr/o.

Opublikowano

całościowo ogranąć to by trzebabyło kilka razy wrócić przemyśleć i znów wrócić

powiem tak że jest w tym tekście kilka naprawde fajnych zabiegów słownych i puenta która bije po oczach oczywistością

ale są też fragmenty przegadane, stwarzane schematami które poprostu nudzę, bo są przewidywalne



ale ogólnie coś jest, jeszcze tu wrócę to coś dopiszę


pozdrawiam świątecznie

Opublikowano

Pani Olesiu,
jeśli chodzi o technikę pisania i układ wersów to miał on sprawiać wrażenie 'złego'.
pokomplikowany ? - jak najbardziej
dużo myśli - to muszę przemyśleć
chodziło mi tutaj głównie właśnie o bałagan i rozgardiasz - bo czymże jest ta cała gramatyka?
;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • Wnętorom tę nw. Lubieżni win, że i bulion?      
    • Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...