Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
to nie my się kołyszemy
to świat jest zbyt wklęsły


na twardych krzesłach
przy gładkim widzeniu
i popielniczce w kształcie
ślimaka ruchem jednostajnym
prostoliniowym toczyliśmy
gęstniejące słowa

rozsypaliśmy godziny między kieliszki
ostrożnie biegłem po brzegu
i gdzieś za dymem przyplątał się bóg

żyrandol nie wisiał
to sufit opierał się na świetle

a pewna pani co nie miała
wydać już czwarty raz
słuchała Sinéad O'Connor
Opublikowano

no jakoś... nic z tego nie wynika.
miedzy kieliszkami nic się zdarzyć nie może
istotnego - nawet bóg nie ma nic do powiedzenia
znam panią co słucha O'Connor :-)

Opublikowano

"Znajomy mi artysta wiersza" a może klimat bardziej znajomy .... może pozbawiony Sinead o'Connor (choć ona też znana) Ukrywa.....? coś. Ujawnia.... Bliski klimat moich myśli. pozdrawiam:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



niekoniecznie z jakiegoś plemienia
gdybym napisał z wielkiej litery sugerowałoby to, że mam na myśli konkretnego boga a tak nie jest

Z tym Bogiem to przemyśl, bo chyba jest jeden, to bożków jest wielu. Wierszyk o.k., pozdrawiam, Stefan.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



niekoniecznie z jakiegoś plemienia
gdybym napisał z wielkiej litery sugerowałoby to, że mam na myśli konkretnego boga a tak nie jest

Z tym Bogiem to przemyśl, bo chyba jest jeden, to bożków jest wielu. Wierszyk o.k., pozdrawiam, Stefan.

no może niezrozumiale/niezręcznie się wyraziłem. Miałem na myśli, że imion boga jest wiele w tym Bóg, Jahwe, Allah, Budda. Mogę się mylić, ponieważ nie znam się na religiach.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Bardzo dziękuję!   Dziękuję za tak piękny komentarz.  "Zostań"  jako akt oporu - to dokładnie to, co chciałam powiedzieć, tylko Ty ująłeś to precyzyjniej niż ja.   Nazwałeś to trafniej niż ja - fałszywą gramatykę mroku, która każe czytać margines jako całą stronę wyroku.   Ale to nie rozpacz pisze puentę, to nie ona ma ostatnie słowo - "zostań" jest czasownikiem oporu, odmianą, która trwa od nowa.   Dziękuję  i serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 Bereniko, ten fragment o rozpaczy, która nie jest autorem, a jedynie zbyt szerokim marginesem, zatrzymał mnie najmocniej. Dla mnie taka rozpacz to wręcz chodzenie nie po marginesie, tylko po parapecie – bo to jedyne miejsce poza oknem, ale tak szalenie ryzykowne... To nie jest miejsce, na którym można się bezpiecznie zatrzymać. Twój wiersz ma w sobie potężną, ocalającą siłę, a puenta o pęknięciu skorupy niesie bezcenne światło. Wybitne, głębokie pisanie. Wielkie brawa!  
    • Kto ?   Kto pisze tak pięknie, lekkim piórem,  ciekawie, z pazurem, tak pewnie   Kto ? tworzy namiętnie, pisząc i zaskakując  nowym wierszem  jego formą i rymem  nie wychodzi przed szereg dyskretnie   Kto ? pisze tak, jakby miał  zasoby natchnienia,  niewyczerpalne nie do wypalenia   nie do podrobienia  nie do zatopienia    1.08.2026 r. NatusieK97
    • @andrew   Bardzo dziękuję!  Piękna odpowiedź! Czuję w Twoich słowach tę samą walkę i to samo uparte "mimo to wierzę". Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  A nieraz   tory prowadzą przez ciemność, zanim znajdą peron.    Masz rację - to nie senny lot, to twarde szyny, ciężki trud, czasem pociąg staje w pół, nim dojedzie tam, gdzie ma być cud.   Dziękuję, że nie boisz się nazwać ciemność po imieniu - bo tylko prawda o tym dnie da światło w tym  cierpieniu.   Serdecznie pozdrawiam. :)    @Posem   Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa - to bardzo mnie poruszyło. To zdanie o marginesie było dla mnie ważne, gdy je pisałam, więc cieszę się, że tak samo zadziałało u Ciebie. A to, co piszesz o czytaniu po raz kolejny - że nadzieja przestała rzucać się w oczy, bo po prostu w niej byłeś - to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć autor.    Serdecznie pozdrawiam. :)    
    • @Maksymilian Bron Ktoś tu chyba ogłądał niedawno Odyseje Nolana :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...