Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasami chwila chwieje się
bezszelestnie
zdziwiona czasem który porywa
rozbija na atomy niebo
skrzy się wtedy
tysiącem barw
wtedy też Aniołowie
witają przybyłych

czasami noc lśni rozjaśniona
tak czarodziejsko
śpią ptaki zupełnie ogłuszone
cieniej wśród drzew
lśnią liście
Selene wschodzi
wtedy też Demony
witają zakochanych…

Opublikowano

czasami chwila chwieje się bezszelestnie,
zdziwiona czasem, który porywa - rozbija
na atomy. niebo skrzy się w tysiące barw,
wtedy też Aniołowie witają przybyłych.

czasami noc lśni rozjaśniona - czarodziejsko
śpią ptaki zupełnie ogłuszone, cieniej
wśród drzew lśnią liście, Selene wschodzi,
wtedy też Demony witają zakochanych…

Michale tak bym ci poprzestwiał, gratuluje wyczarowanej atmosfery. Pozdrawiam.

Opublikowano

heh niedziela i ciężki dzień ale zdążyłam chyba
na czas; ładna ta liryka i dobrze, że jest anioł mam
do nich słabość, z przyjemnością plus na nowy czas letni.
Pozdrawiam serdecznie. EK

Opublikowano

no, miło tutaj:) te anioły wytwarzają ciepło, a Selene miły, wiosenny chłodek:)
wszystko, co ma lśnić, lśni, co ma być czarodziejskie-jest:) no, próba wyszła jak najbardziej:)

pozdrawiam cieplutko!
ER

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gocell też znam takie listy:   Zakresu kres   Abordaż anturażu, Aranżacja oranżu. Angaż w Paryżu –  nieprawdaż? Paryż, azaliż... żelazko   Oto lista w stylu Eco   Umberto jak otręby, Otranto stare i starte, Opactwo nie otwarte. Postmoderny reduktor: Anty-Derrida Ador -  Matkę Boską Niebieską   Na tron! Zum Nord – jak Prawi Wikingom. Wiki Leaks to, a kiwa?    
    • Mrówki   Chodzą, tupią, drepczą. Czarne, białe, czerwone, duże, małe. Coś niosą, ciągną, wkładają, mijają. Tupot jak stąd do Warszawy.   „Nie dałem rady wstać”. "O której godzinie?" "Jaki dzień?"   Mrówki wchodzą do mieszkania, do mojej głowy. W e-mailach, SMS-ach, na WhatsAppie.   Rodzina pulsuje, falami zalewa. Trzeba zadzwonić, napisać, pocieszyć.   W nowym mieszkaniu syna – mrówki. Mąż nie wstał, jak zaplanował. Mama nie wie, jaki dzień.   Pójdę na basen. Mrówki w kolanie utopią się, Nie będzie bolało aż tak.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      wręcz przeciwnie , system chce wiedziec o każdym takim dziecku aby móc je uciszać uciskać dyskredytować nazywać niezdolnym społecznie . a psycholodzy systemowi ? co oni mogą wiedzieć ? tylko tyle ile im program pozwolił lub kazał. ograniczone bioandroidy. też układałem klocki - IQ 160 , teraz mniej niż zero :D - proszę ułożyć klocki . - a co ? sama nie umisz ?
    • @Migrena   Generalnie zgadzam się z każdym ,(słowem/wersem) – w pełni i po trochu. Ale przyznaj, że taki jest awers. Bo rewers... Bo rewers to... solidna dawka humoru! Te brzuchy, bebechy, liszaje... Fajowe! C'est la vie. Et la vie est drôle.  
    • @Anna1980   piasku poszum marzenie a drzewo tę wierzbę luneta przeistacza a kurz muszę złoty  przetrzeć  żeby spamiętać  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...