Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wilgotny bilet sparuje w ręku
jak dobrze by się teraz skończyło
gdyby na chwilę kilka lat ubyło

za oknami krowy dziobią ziarno
kury wiją gniazda na dachach chat
nad konia łbem śwista z piasku bat

wróciłbym tam
ale nie wiem jak


* - tytuł to parafraza słów Jalu Kurka.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie mogę-wszakże to prosty wiersz o utraconym wieku czarów i cudów, tych dziecinnych - to właśnie 2 strofa.
a zakończenie - właśnie chciałem, co by było jak najprostsze :)
Dzięki.
Opublikowano

Kiedyś mój znajomy powidział:
'Pisanie wierszy jest proste. "Można napisać: szedł facet ulicą, przejechał go samochód." Potem można zastanawiać się nad wieloznacznością formy, przekazu itp.'
Do czego zmierzam? Słowo wiersz pozwala wynosić tekst nad inne teksty, teksty nie posiadające znaku wodnego wiersz. W każdym wierszu można w ten sposób znaleźć jakieś wartości. Od wiersza jednak oczekuję tego czegoś. I niech nikt mnie nie pyta o definicję 'tego czegoś'. Jakiś czas temu, na forum nie wyjaśniono czym jest 'to coś', więc nie będę się tłumaczył :) (ja mam swoją prywatną definicję, ale nie wyjawię jej, gdyż jeszcze nie jestem jej pewien do końca)
W Twoim wierszu Michale nie ma tego czegoś.
Pozdrawiam.
:)

Opublikowano

no i masz rację. w tym wierszu nie ma tego - coś. Krzywak robi za znawcę tu i wpisuja mu pozytywy dla byle czego. niewiem jak poprzednio ,ale ostatnio nie napisał nic ciekawego. przereklamowany.mocno.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jacku a ty czemu nie piszesz tylko krytykujesz?
boisz się, że dostaniesz po skrzydełkach?
oż ty muszko wstretna ;)

Michałku śliczny wiersz.
po prostu zajebisty i pomimo rymów się spodobał.
całuski
lucy
Opublikowano

trafiony temat, jesli zalozyc ze budowa i kompozycja wiersza celowa to tak zdecydownie mi sie podoba i naprawde miło siegnac do swoich wyjtakowyh wspomnien i porozplywac sie w tej slodyczy i zalu po przeczytaniu tego wiersza.
Gdyby byl Pan poczatkujacy mozna by stwierdzic ze to brak wiekszych umiejetnosci a z tym to raczej bym sie nie zgodzil.Wiec dziekuje ze nie zamarnowalem czasu czytajac kawalek Panskiej tworczosci.
Pozdrawiam
Rafal:)

Opublikowano

Zaskoczyłeś mnie, kol. MK, serio.
To pierwsze, zdaje się, niewysiloneTwoje dzieło. Nie boję sie użyć tego słowa - wbrew emocjonalnym, a upozowanym na obiektywno-naukowe, "misię" pana Muchy Jacka ;).
Obawiam się tylko, ze nie wszystko co napisaleś jest do końca "sztucznością" - a tylko pod takim warunkiem to kupuję. Jeśli z prawicą wzniesioną zaświadczysz, że "sparuje" i "swista" to zamierzone, wyrafinowane stylizacje gwarowe (w końcu Jalu Kurek coś tu znaczy! - ale raczej z prozy np. "Grypa szaleje w Naprawie", niż swoich wierszy) - to nawet zgodzę się na to, zebyś mi postawił to piwo ;)))
Końcówka pobrzmiewa dziwnie znajomo (nie wiem skąd i kto).
Forma, sztuczność, zgrzytliwość - to jest ten dystans, który równoważy "słodką" refleksję (bo ona, sama w sobie, ani wielka, ani nowa, ani - ani ;)
dyg
b

Opublikowano

Mam dość komentarzy w stylu:
ładnie się czyta, jestem na tak
pozdrawiam

Stąd właśnie taka forma mojego rzeczonego komentarza, panie Romanie Bezecie ;)

A ja Was wszystkich dalej nie rozumiem. Wiersz, Michale, nie jest zły. Wiersz jest, nie boję się użyć tego słowa - prosty. Mnie nie chwyta. Jest myśl, ale... wszystko już napisałem, nic wiecej nie dodam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz.. za Bereniką.. taś myślę i na szczęście nie pali się już wszędzie.. uff.. jaka ulga. Pozdrawiam z kostką czekoladki.. to lepsze... :)
    • Dotykiem błękitu malujesz lazur nieba. Spojrzeniem pieścisz iskry wspólnych chwil. Oddechem kołyszesz do snu nasze pragnienia. Jak orły szybujemy daleko...hen... Za horyzontem nasza wyspa marzeń. Szczęśliwa przystań motyli barwnych snów. A uśmiech twój niewinny zamykam spiesznie w dłoni. W małej szkatułce wspomnień zachowam zapach róż.   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @bazyl_prost bardzo ładnie, na jagody nie mogę wybielam zęby aktualnie
    • @Jacek_Suchowicz... dziękuję za kolejną strofkę... :) dobre lodziki chętnie skosztuję wybiorę "dlaSię" całe wiadro........ ; ) a żagle z wnukiem na Mazurach już Was zapraszam na...  Kisajno     @Berenika97... ok. nie ma sprawy... :)   @Wiechu J. K.... cyt. Igraszki dzieci pod kołdrą. Piękne to były czasy dzieciństwa i również tamte kołdrowe. :)))                              Ano... były...:) ale są wspomnienia, niech pamięć działa..;)   Dziękuję Wam.. pozdrawiam.    
    • To bardzo nierówne elementy. Każdy jest inny, a jednak są powtarzalne. Jak z tego zbioru zbudować siebie? Całkiem nowa budowla ma stanowić kombinację przechodzonych to tu, to tam założeń, sprawdzonych tylko w określonych warunkach czyjegoś życia.   - Nie jest mi do twarzy w twoim kolorze włosów, dlaczego mam się do ciebie upodobnić.  Być może moja twarz nigdy się nie zmieni, na tyle żeby do niego pasować. Mogę chodzić zła, wytrącona z równowagi. Mogę w takiej odsłonie, nie rozumieć swojego okropnego samopoczucia. Nie moje to przecież!   To nie jest pojedynczy przypadek. Człowiek nie ma jak się z tego gąszczu przykładów wyrwać. Czasami czuje się tak, jakby w ogromnej szafie przechowywał gotowe do użycia w dowolnej chwili dnia lub nocy przykłady. Całe życie ma tym zagracone. Każda jedna propozycja zajmuje przestrzeń, niby małą, niby schowaną w kącie, a jednak.  Wszystko co wypróbowane, co zadziałało komuś, co nie zadziałało komuś, co może zadziała komuś innemu, leży na ekranie, leży w książkach, leży w sąsiadach, leży w autobusie, w skrzynce pocztowej, w rachunku, w i w. Nie wiadomo czy istnieje jakieś zachowanie, pogląd, jakaś myśl… której jeszcze nikt nie miał, jakiś element całkiem nowy, kształt jakiego nie wydedukowano, pozycja nie mieszcząca się w przykładach.   - Idę ulicą i spoglądam na ciebie, zastanawiam się czy ty też tak masz?  Czy przełączasz się wiele razy dziennie. Do kawy, do rozmowy, do snu… do wciąż nowych spostrzeżeń, zbudowanych ze skostniałych materiałów. Czy jesteś jak iskra przeskakująca pomiędzy ścieżkami?    Przykłady wciąż poruszają się w niedalekiej odległości, w różnych pozach, różnej zaznawszy dojrzałości czasowej, mruczą swoje autoreklamy, przypominają o swoim istnieniu. Wdzierają się coraz mniej brutalnie, bo i siły fizycznej człowiekowi ubywa, a nadal mimo wieku nie posiadł specjalistycznych narzędzi na złożenie w całość połamanych, nie swoich, a może i swoich planów. Ma niewiele, bo raptem śrubokręt płaski, transparentny klej i gips budowlany… miks do samoobrony, czyli przykład noszony z pokolenia na pokolenie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...