Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

To nie jest

Marek Hipnotyzer
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marek Hipnotyzer

Marek Hipnotyzer

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

To nie jest wiersz
tylko jakieś internetowe
mnożenie słów

Z braku lepszego miejsca
znalazłem forum poezja
nie znaczy to jednak ani trochę
że czymś się z Wami tutaj dzielę
że jako Marek H. otwieram duszę
że kiedyś o tym komuś wspomnę

To miejsce jest sui generis plotką
pierdołą bajką do której formy
dopasowuję swoje hefty

A teraz dystans do samego siebie
ubieram w piękną synekdochę
Nie jestem wcale ponad miejsce
To miejsce nie jest ponad Ciebie!

Dariusz Sokołowski

Dariusz Sokołowski

Opublikowano
Opublikowano

Jest pewien paradoks pomiędzy banalną treścią a wyszukaną formą przekazu. Może do treści pierwej. Pisanie wiersza o pisaniu, to nie akty tworzenia, a nawet jeśli takie, to w klimacie trawestacyjnym muszą brzmieć jako przedyskutowane i w złym tonie. Denerwują mnie pozy stylistyczne. Dla mnie sztuczne, wydumane i manieryczne. Nieważny zamiar. Bo po co nadbudowa skoro korpus słaby. Z takimi tworami to do piaskownicy. No to do treści. "A teraz dystans do samego siebie ubieram w piękną synekdochę". Po co piękna. Nawet bez zamierzenia zdanie jest kiczowate. Bo jak wrażenie ubierać w synekdochę. Czasem subiektywność odczuć pozwala na takie udziwnienia, ale w tym dziale, to przegięcie. Kolejne co mnie rozmiesza, to wywalanie wnętrzności, pokazywanie fascykuł w "takim" przecież miejscu. Pokazujesz, że nie masz do siebie szacunku. Jesli diejstwitielno c czjuwstwom jumora, eta nie kulturno. Szczerze zirytowany kłaniam się.

deli s

deli s

Opublikowano
Opublikowano

Marku czytałem lepsze zdecydowanie . myśle ze pokazałes jak uzewnętrzniasz się na potrzeby? poetów na orgu i nawet nie sadzę że nic dla cię to nie znaczy takie tu przebywanie ale j.w wiersz trzeba zozpatrywć w dwóch... kategoriach właśnie. p. deli s

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jacek_Suchowicz
      Liryczna linia 64

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      o niczym innym nie myślałem fakt że nie bekon ale szynka a szynka z - o fo pax małe nie kuśmy myślą samotnika :)))
    • Mitylene
      Czas

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Poet Ka dziękuję za tak interesujące podsumowanie wiersza.  @Proszalny ten czas przedstawiony w wierszu jest właśnie chwilą zawieszenia pomiędzy światami. To czas, którego nie da się wręcz opisać ani uchwycić słowami. Podoba mi się ta wizja polnych maków:) W takiej krainie czuje się wolność i szczęście...
    • Ewelina
      Między nami

      Przez Ewelina · Opublikowano

      @Rafael Marius u mnie zawsze zielono, choćby i w tle tylko, ale jednak :)  A u Ciebie? @Myszolak bardzo się cieszę.  Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dziękuję Ci bardzo, potrafisz napisać coś czego ja bym nie ujęła w taki sposób, bo wolę się ukryć w metaforach. Prawda bywa trudna i do tego tak bardzo skomplikowana.  Pozdrawiam serdecznie
    • Proszalny
      Trzy wiersze przeciwko aborcji napisane w jeden wieczór

      Przez Proszalny · Opublikowano

      miałem dwadzieścia lat a moja miłość dziewiętnaście pojawił się ten trzeci na imię daliśmy mu Dawid jest pięknym człowiekiem     Kamilu jesteś herosem słowa. Trzy wiersze w jeden wieczór. I to bez stypendium.  Pozdrawiam serdecznie.    
    • Proszalny
      Mikrokosmos

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Nasz przedział sypialny ma dwa miejsca leżące. Na jednym ja, na drugim kot. Pomiędzy nami atlas gwiaździstego nieba – nikomu już niepotrzebny w dalszej podróży. Na pokładzie panuje cisza, ale niech to nie zmyli. Dom jak lustro odbija nastroje. Wystarczy się wsłuchać. Pokładowy czas na chwilę przerywa swój bieg i bije dziesiątą.   Nikt z nas nie wie, w jakim miejscu się znajdujemy. Już dawno pomyliliśmy kurs i zamiast uparcie wracać na główne szlaki, krążymy w próżni. Nie ma potrzeby nazywać mijanych planet. Dopóki układają się w spokojne wieczory, nie ma potrzeby niczego zmieniać. Kubek ciepłej herbaty. Za oknami polarna noc odciska na śniegu ślady stóp zwierząt.   Kto nie chciałby zostawić wszystkiego za sobą? Narodzić się na nowo i mieć możliwość wyboru z bagażu doświadczeń rzeczy, które wydają się interesujące. Mam tutaj książki – zbyt wiele książek, by próbować je czytać. Mam także miłość, którą noszę w sobie jak światło potrzebne do życia. Jest moją nawigacyjną boją. Chyba jedyną, innej nie miałem.     grafika: mój dom

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...