ból

[rumianek]

Znam to pomieszczenie, duże, puste. Zgniła lamperia, ławka, kabiny. Worki na buty. Znam je. Mój był fioletowy, wisiał w kącie. Pamiętam. Wszedł i zapragnął, próbował posiąść. Krzyk. To ja krzyczałam. Łazienka napełniła się protestem. Protestem dziecka. Nie czas jeszcze…
To nie twoje wspomnienia. Wyrzuć je, nie myśl. Zgaś światło.
Zwłoki. Moje ciało. Pokój tak znajomy, szafa. On widzi. Wie, że może wziąć czego pragnie. Nikt nie krzyczy. Przyjmuję karę w milczeniu. Nie ma worków na buty, ani ławki. Jest nadpita butelka i skręt rzucony na biurko.
Nie kłam, że pamiętasz. To był tylko film, tylko film…
Moje własne mieszkanie. Pierwsze. Niebieskie ściany, czerwone okna. Tyle tu kolorów. W dzień. W nocy kolory znikają, gdy zaciskam powieki. Przyjmuję go w ciszy i z pokorą. Myślę o zegarze i odliczam sekundy by zapomnieć o uczuciu wstydu.
Ciii, to tylko zły sen, otwórz oczy. Gdy zaśniesz znowu przyśni Ci się dom. Dom.
A na ścianie napisałam : kocham ból – on tylko zawsze jest ze mną i nigdy nie pyta dlaczego…

[adam sangreal]

Mam strasznie mieszane uczucia. Chyba za krótkie, zeby powiedzieć coś wiecej. Pozdrawiam.

[rumianek]

Dłuższe nie będzie :) Niemniej jednak dzięki za komentarz

[Dora]

Po przeczytaniu twojego tekstu przeszedł po mnie dreszcz. Troszkę przeraziło mnie to oczym piszesz.,, a na ścianie napisałam: kocham ból - on tylko zawsze jest ze mną i nigdy nie pyta dlaczego.
pozdrawiam cieplutko:)

[rumianek]

Najbardziej własnie fascynują mnie te przerażające aspekty życia, tyle można o nich napisać, temat rzeka. Dziękuję za komentarz :)

[Leszek Baliński]

Tekst dość trudny w odbiorze. Przeczytałem kilkakrotnie i przyznam się szczerze, jeszcze nie wszystko rozumię, ale to może być z mojej winy więc nie mogę się czepiać.
Co mi się nie podoba? Kończące tekst masochistyczne wyznanie z którym nie mogę się zgodzić. Ból (różnego rodzaju) pojawiał się i towarzyszył mi w różnych okresach życia, ale zawsze darzyłem go uczuciem zgoła odmiennym.
Pomimo tych uwag uważam, że tekst coś w sobie ma, gdyby tak nie było nie wracałbym kilkakrotnie do niego.


Pozdrawiam Serdecznie

[asher]

Porażająca miniatura, ale jednak tylko miniatura.

[rumianek]

Dziękuję za kolejne komentarze :)
asher, wydaje mi się, że gdyby to rozwlec, zawiałoby banałem

[asher]

Ja wiem. Ale jako długodystansowiec protestuję z założenia :)

[Leszek_Dentman]

Zawrzeć dramat iluś tam lat życia w kilku zdaniach nie jest rzeczą łatwą - tobie się to udało.

[rumianek]

Dziękuję :)

[Jay Jay Kapuściński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zgadzam się z Leszkiem. dobra robota. nie podoba mi się tylko ten tytuł, strasznie kiczowaty, skutecznie zniechęca. moim zdaniem, powinnaś coś lepszego wykombinować, bo tekst jest tego wart.

pozdr.

[UFO]

Świetne, naprawdę świetne:) Kurczę, aż Cię lubię bardziej:P:P:P ciepłe pozdro

[rumianek]

Naprawdę dziękuje :)
tytuł, wiem, ale nie mam pomysłu na inny :/

[Julia Jonek]

nie lubię miniminiatur o ogromnych tragediach. ale ogólnie jest dobry, jeśli spojrzeć z dystansu.
tylko ten ostatni wers, to ostatnie zdanie... naciągnięte do granic wytrzymałości. uważaj, żeby nie pękło :) nie toleruję tego typu pointy, z którą nie wiadomo co zrobić po przeczytaniu.
pozdrawiam... i chciałabym przeczytać następnym razem coś bardzo optymistycznego :) a tak, z przekory!

[Piotr Rutkowski]

przesączony bólem, cierpieniem kawałek, którego ja nie do końca pojmuję, ale to już mój problem...nie wiem czyz moją wyobraźnią jest coś nie tak, ale co to są worki na buty, jak to wygląda?

[rumianek]

nie wiesz co to są worki na buty? widać do półinternetu w podstawówce nie chodziłeś :) dzieci zmieniają buty przebywając w półinternacie, ale nie noszą ich codziennie do szkoły, tylko zostawiają w takich własnie workach (forma papci :)
Niemniej jednak dzikuję za komentarze :)

[adam sosna]

nie ma sprawy - jeśli nie piszesz o niej
jest sprawa - jeśli piszesz
szczęście, (dla mnie) że takie krótkie
mniej boli
+