Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Teoria o Anielskich Skrzydłach

Eihra

Przez Eihra
w Proza - opowiadania i nie tylko

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Eihra

Eihra

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Słyszałes kiedyś teorię,że rodząc się oddajemy nasze skrzydła w depozyt? I od nas zależy tylko, czy uda nam się je odzyskać.

Z czasem skrzydła ciemnieją i zaczynaja tracić pióra.
Kłamstwo?
Żegnaj maleńkie piórko ...

Zazdrość?
Biały przemienia się w szary,z szarego powstaje czerń. I tak przez całe życie.

Czy myślisz,że kończąc je uda Ci sie wzbić w powietrze na dwóch nagich kościach?

Pytasz, czy można skrzydła wcześniej odebrać.
Jak ?
- zastanów się, proszę.
Przecież osobiście trzeba pojawić się tam, gdzie skrzydła pozostawiono.
Nie, nie znajdziesz tego miejsca na Ziemi.

A czy można przywrócić skrzydłom dawny, śnieżnobiały blask?
Nie wiem. Być może ...
Spróbuj.

Spróbuj żyć od tej pory tak,żeby nie uszkodzić ich już więcej...

czarna

czarna

Opublikowano
Opublikowano

czarne skrzydła
pióro atrament
w głowie pustka
alkohol zamęt

wina kara
łyk okrucieństwa
skutek przyczyna
początek szaleństwa

kolejna teoria
bzdura or sens
a może Hitchcock`owski
suspens?


zaciekawiłaś
[ostatnie zdanie do wywalenia -jak dla mnie, uwielbiam czarne skrzydła]

adam sangreal

adam sangreal

Opublikowano
Opublikowano

A słyszałaś teorie o połówkach pomarańczy, czy jabłek? Przecież to ta sama głupota. Mnie się nie podobało, co wynika chyba z różnych poziomów wrażliwosci i lirycznego piękna. Chyba jesteś wyzej. Pozdrawiam :)

Eihra

Eihra

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nawet jesli chłam, to można to ładnie i bez ironi powiedziec ;) i tego bym sobie zyczyła, mimo wszystko :)

Ale pomaranczka jest lepsza niz jabłuszko,wiec wierze w pomaranczki :D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • aff
      Błazen

      Przez aff · Opublikowano

      Tak nasunęło mi się czytając wiersz i komentarze, iż mamy tu do czynienia z dość częstym paradoksem, iż: - chcąc zrozumieć innych, musimy przyjąć założenie, iż nie zawsze mamy rację lub czasem wogóle w jakimś aspekcie nie ma obiektywnych racji, po prostu różne sposoby reagowania - są też ogólnie przyjęte zasady typu poprawność pisowni (która też czasem się zmienia). Błazen to może ktoś, kto podpowiada inne rozwiązania, czasem ta forma satyryczna to jedyna możliwa, by się przebić, bo "pouczanie" właśnie zwykle nam źle wychodzi i na odwrót je ktoś odbiera. Ciekawa miniaturka. Błazen nie może pouczać, ale "błazen" to może ktoś, kto robi z siebie błazna. Mega trudny do przeanalizowania zrobił się ten wierszyk.  Pozdrawiam serdecznie.      
    • piąteprzezdziesiąte
      Lament pasażera

      Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano

      Żalił się tasiemiec tasiemce w jelicie: moja droga pani ja mam nędzne życie chorowity jestem, bo tu nie dojadam moja forma słabnie, a cera wciąż blada W Ameryce miałem wszystkiego dostatek starczyło i dla mnie dla babci i dziatek teraz to okruszki przeważnie zaś woda byłem taki piękny gdzie moja uroda?! Tasiemka milczała szczerze tym przejęta chciała bardzo pomóc kochała zwierzęta otarła się lekko o ścianki jelita a to wzmaga pracę gdyby ktoś zapytał No więc podziałało i to dość skutecznie bo nagle oboje wyszli na powierzchnie tasiemka szczęśliwa tasiemiec spłoszony zostawił tam w środku dzieci i dwie żony Nie wiedział że żony babcia oraz smyczki dawno już uciekli od anorektyczki!     (

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      )  
    • Waldemar_Talar_Talar
      Czy ktoś namaluje nasze marzenia i sny

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Gdy odejdziemy co się stanie z naszymi marzeniami czy przepadną jak kamień w głębokiej wodzie   Czy gdy odejdziemy to ktoś namaluje nasze sny  w których jak w bajce nie ma miejsca na łzy   A może gdy odejdziemy będziemy dalej marzyć kolorowo śnić czymś  co będzie cieszyć 
    • Adam Gabrysz
      HAJDA!

      Przez Adam Gabrysz · Opublikowano

      Tekst:   W roku pańskim, nie znać którym – się powodzi coraz lepiej! Nie czas zatem na skrupuły Bo prowadzą do wyrzeczeń   Wyrzekł się niejeden matki Lecz wciąż krzyczy z nas – najgłośniej We mnie duch i głód sarmacki! Niepotrzebne mnie przedwiośnie   Po co cięgiem się rozwadniać? – Krzyknie wprost stawiając sprawę, Głaskać, słuchać – udowadniać? Nie na moją to buławę...   Hajda! Bracia, wartko hajda! Aj-waj! Rezaj, pal – nie celuj! Śpieszno ładuj, nim się dowiesz że znów robisz to bez celu…   Hajda! Bracia, wartko hajda! Aj-waj! Rezaj, pal – nie celuj! Śpieszno ładuj, nim się dowiesz że zginęło już tak wielu…   Za to z innej strony stepu, Już na żer wyleciał sokół! Głodny glorii przyszłych wieków... Dawne już pogrzebał w prochu!   Nie czas na nie się obracać Gdy pod skrzydłem tyle siły Ktoś mu krzywdy musi spłacać Choćby nawet zza mogiły…   Leć sokole, choć bolesny Tyś nie żaden jest niewolnik! Leć i rezaj, słuchaj pieśni Którą nuci twój sokolnik…   Hajda! Bracia, wartko hajda! Aj-waj! Rezaj, pal – nie celuj! Śpieszno ładuj, nim się dowiesz że znów robisz to bez celu…   Hajda! Bracia, wartko hajda! Aj-waj! Rezaj, pal – nie celuj! Śpieszno ładuj, nim się dowiesz że zginęło już zbyt wielu… P.S. Bardzo proszę o krytykę. Pozdrawiam.   
    • karenka
      Ulotne ego.

      Przez karenka · Opublikowano

      Świetny poetycko, życiowy wiersz z mądrym przesłaniem...pozdrawiam serdecznie*)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...