Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

łzy spływają parami
uśmiech sam kwitnie inaczej
we dwoje droga nie nudna
gdy się razem śmieje i płacze

a oni
w parze osobno idą przez życie
każde swoje rozterki dzierży
szczęście się wykruszyło zardzewiałą obrączką
już się nie należy

wspólność wsunięta pod wycieraczkę

Opublikowano

Jest prosto, trochę kiczowato i infantylnie ale… fajnie. Czytam Cię nie od dziś i może dlatego widzę pewną celowość w takiej, a nie innej formie wiersza. Gdyby ten tekst podpisany był przez innego użytkownika, pewnie przestałbym czytać po „łzy płyną” ;), u Ciebie natomiast, z początku nie chciałem uwierzyć w te wszystkie uśmiechy kwitnące, rymy, ale teraz, kupuję to w całości. Gratuluję wyczucia estetyki, jest dobrze :)

Pozdrawiam

Fei

Opublikowano

Stasiu, wiesz, że mam do Twoich wierszydeł słabość, bo często trafiasz w temat. Tak jest i tym razem. I za to +
Podpasowała mi jeszcze końcóweczka... i tylko ona. Reszta jest trochę oklepana. Za mało mi tu Twoich możliwości.
Ale kłaniam się nisko i czekam na kolejne :)
pozdr serdecznie
Weronika

Opublikowano

łzy spływają parami
uśmiech sam kwitnie inaczej------jeżeli to zamierzony rym z "płacze", to zostawic, jezeli nie to "inaczej" wstawić przed kwitnie
we dwoje droga nie nudna
gdy się razem śmieje i płacze

a oni
w parze osobno idą przez życie
każde swoje rozterki dzierży----- to rym do "nalezy"? jeśli nie, to zmiń na "dzierżawi", inny sens ,ale melodycznośc lepsza....
szczęście się wykruszyło zardzewiałą obrączką
już się nie należy

wspólność wsunięta pod wycieraczkę
Ładnie panis stanis lawa kombinuje, a kombinuje , Gratuluję!!!

Opublikowano

spróbuję się Eugenie us-prawie-dliwić,rymy specjelne, to ten o kim ten wiersz jest rymnię-ty
nie mogłam postąpić inaczej,rym dzierży -do' nie należy'należy,łzy, nistety płyną czy ktoś cjce czy nie, nic innego z oka nie popłynie, chyba że smoła- z malowanego,
dzięki za dogłębną ana-lizę! pozdrawiam miło...!śnie he he

Vero, nie uważam żeby to był zły, wiesz ile mnie kosztowało zrobić z niego kiczowatość,i uda-ło się jak widzę! dzięki za miłą wpadkę.buzka!

Michale, taka to właśnie dziwna para, każdy wspólnotą rządzi chodząc swoimi ścieżkami jak koty czy bażanty- oni też sami.dzięki za zrozumienie
pozdrawiam ciepło

Espeno takich realizmów dziwnie smutnych jest pełno wokół papa!

Arku, ty wiesz o co w tym wszystkim chodzi, dzierży- stare słowo pasujące do sytuacji i osób,pozdrawiam cieplusio.

Opublikowano

Ja napiszę tak: życie, ot co. Kiczowete, szare, codzienne; już bez czarów, które ich połączyły, już bez emocji, takie razem ale osobno. I żeby się jeszcze chciało.
Stasiu, zbierałam się z tym tematem i ubiegłaś :)
Pozdrawiam/ V.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Melu, i to jajo tiulem?
    • @Gosława Dziękuję. Dobrze, że to tylko przejściowy moment.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Myszolak Czasem trudno nadążyć, a czasami zatrzymuje Cię przeszłość, albo Twoja niepewność… Dziękuję za zainteresowanie. Pozdrawiam ciepło.
    • @KOBIETA Z uśmiechem słońce się obudzi.   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • tylko popatrz ulepiłem ci bałwanka z marchewkowym nosem stoi na polu obok plecaka pełnego jacków i placków   kocham babcine śledziowe zupy świąteczne braci marx a charlie chaplin i ja jesteśmy z tej samej gliny takie z nas bratki   to nic że sporo udajemy mamy przecież łyżwy sanki gdzie twoje rękawiczki nie wiem owiniemy więc dłonie szalikiem a może spróbujemy żyć cieplej
    • Wszystko kiedyś się kończy. Odchodzimy, by... Jak noc po dniu i dzień po nocy. W nieskończoności czasu, przestrzeni i możliwości my, kreatorzy. Niedoskonali, a zarazem jakże doskonali bogowie własnych światów. Czy rozumiesz...? Kiedy przestaniesz się bać i otworzysz swoje szeroko zamknięte oczy, zrozumiesz. A wtedy uśmiechniesz się. Wolny. Czy może być coś piękniejszego, niż zrozumienie tego...? :) Uciekałam tak długo przed mrokiem, że zapomniałam kim jestem. Ale kiedy się zatrzymałam i uśmiechnęłam do niego, on uśmiechnął się do mnie. Dwie strony tego samego.  Wszystko kiedyś się kończy, a zarazem nic się nie kończy. Na chwilę zamknę oczy, by znów je otworzyć. A może wtedy zalśnisz w nich Ty? Kto wie...? :)    Wojowniczka   i zdjęła maskę  i odłożyła tarczę i odrzuciła miecz   po raz pierwszy taka bezbronna i tak bezgranicznie wolna   po ostatniej najważniejszej z walk samej z sobą   A.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...