Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kichnęło zdjęcie -
martwej epoki.
Rozbawione wspomnienia,
Z irokezem na głowie,
Malionowy sen poety przerwały.
I tylko plamka rosy -
Na nowej podwalinie,
Szyderczo się śmieje.

Kubek reminiscencji,
Dla poety, raz -
proszę.
Na śniadanie.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 28-10-2003 21:55.[/sub]

Opublikowano

odpowiem wierszem,jesli mogę... bo ja romantyzm kocham ( i przyrodę ale oni też ją kochali i szanowali smile.gif )

ROMANTYCZNOŚĆ ALBO WINO


Powiew wiatru
wody szum
zapach kwiatu
widok chmur
chwila...
moment...
cicho-sza...
to jest to czym się upajam.
niby nic
błachostka
skra
lecz jest ona dla mnie ważna.
Ja bez tego żyć nie mogę
dla mnie wagę ma cokolwiek
co zawiera w sobie czar
zaczerpnięty z tej epoki ,
W której tajemniczy świat
był tak słodki jak ambrozja
miał coś w sobie
jakąś moc
którą zgłębić moze tylko
albo zakochana para
albo ja...
Nie zabieraj mi więc tego
co jest dla mnie źródłem życia
bo zabijesz mnie ot tak
jakbyś rozlał dzbanek wina.


Nom to tyle smile.gif a wiersz świetny, tylko pamiętaj ona nie umarła,ma poprostu czasem chwile zapomnienia na świecie.
Pozdrawiam
Natalia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Gosława :) zgadza się, bywają niektóre uporczywe ;)  Również zdrówka i uśmiech:) Przeprosiny niepotrzebne!       @violetta bywa, że tak właśnie jest :) Dzięki     
    • @violetta nie tylko swoje. Lubię poczytać tych wielkich, z Polaków -Sosnowskiego najbardziej. 
    • @MIROSŁAW C. Dziekuję bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Również pozdrawiam
    • Bardów potrzebują nawet barbarzyńcy. Ich stolica na rozległej wyspie, pośrodku jeziora ludzkich łez. Stosy ofiarne płoną u szczytu, kobaltowych piramid. W krainie snu są ludy bardziej okrutne od prekolumbijskich Indian. Podróżuje na świetle gwiazd Syo i Lys. Nie zakłócamy innych krain snu. Ich kojącego wszelki stres odbioru. Minęło tyle ziemskich wieków. Dla krain snu to nie była nawet sekunda.  Odkryłem już wszelkie rody i rasy. Gatunki i gromady. Planet, nieskończoną ilośc. Mnogość gwiazd, wykraczającą poza umysł ludzki. I ja mam swoją wyspę. Na której spędzam, nie upływający czas. Nie obchodzą mnie tu kłótnie ani ból. Nie boję się tutaj wojen i głodu, pełzającego nowotworu. Wszystkie tutejsze zamki i pałace zbudowałem sam. Ogrody mienią się blaskiem szlachetnych kamieni. Złotem i srebrem. Kłaniają mi się w pas, napotkane zwierzęta i rośliny. Jestem za horyzontem zdarzeń. Nie dotrze tu Wasz ziemski głos ani list w kopercie. Ten świat jest wieczny. Po Was zostanie pył i skamieliny. Jeśli kiedyś zaśniesz i znajdziesz się nagle w Celephais, mieście złotych kopuł i stu tysięcy, strzelistych, alabastrowych wież. Zejdź bez strachu po jadeitowo-diamentowych schodach na nabrzeże. Znajdziesz tam galeon, który zamiast żagli, prowadzą anielskie skrzydła. Będę czekał przy trapie. Zabiorę Cię w wieczną podroż, po każdym krainy snu porcle.
    • @Berenika97 no cóż, szkoda, że niektórzy sami sobie stoją na przeszkodzie i są największymi swoimi wrogami @Leszczym w sensie? 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...