Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Frycek Niecki był z pochodzenia polskim szlachcicem. Jego wujek-dziadek ( brat jego babci ) krzyknął w księdze "Zaścianek" do Gerwazego i reszty idiotów:

- Niech się głupi godzą!!!

Młody Adaś zasłyszał te słowa w 1812 roku z ust niejakiego Pana Seweryna Soplicy, starego już wówczas, gawędziarza litewskiego. W momencie wypowiadania tych słów, relacjonował on zgromadzenie przed pewnym zajazdem niejakiemu Henrykowi Rzewuskiemu i przekonywał go do spisania jego opowieści. Rzewuski machnął na to ręką:

- A kogo może interesować zajazd? Pełno ich tutaj... Lepiej chodź i pokaż mi swoje pamiątki z konfederacji barskiej...

Goethe zapisał w swoim pamiętniku 2 maja 1835 roku:

"Rok temu widziałem w Paryżu jak Adam Mickiewicz, polski emigrant, skądinąd zdolny poeta, skrobał coś uparcie w swoim notatniku... Zauważyłem że każdy wers ma 13 sylab, tworząc coś jakby na kształt heksametru, tyle że z tymi wszystkimi "ż", "ą", "sz" i "ó"...
Było w jego pracy coś maniakalnego, zapytałem więc, czy długo tak wytrzyma. On odpowiedział z szaleństwem w oczach:

- Jeśli mnie to nie zabije....
- TO Cię wzmocni, Adamie - przerwałem mu i podałem filiżankę mocnej, paryskiej kawy.
- Takiej kawy jak w Polsce nie ma w żadnym innym kraju - odparł emigrant."


W 1876 roku Frycek Niecki, od urodzenia zwany Fridrichem Nietzsche, zaczytywał się w pamiętnikach Goethego. Tak też "wpadł" na swój najbardziej znany aforyzm...

Quod erat demonstrandum

Opublikowano

Niezła prowokacja Pana Ronaldino. Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844-1900). W chwili smierci poety Adama Mickiewicza (1855, cholera, Konstantynopol), Friedrich miał zaledwie 11 lat !!!
Niech się jednak Pan nadal zajmuje Dodą!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • odcina  ciągnie powieki  pochłaniasz mnie  kipię buzuję tonę    świat na odległość  twojego ciepła  zapchu zroszonej skóry  oddechu    dotyk poza świadomym  nieprzypadkowe odcienie  doznań    przepełnienia                 
    • @Proszalny   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za te słowa i za wiersz. Mój wiersz mówi o katyńskiej zbrodni, o ludziach zamordowanych i pogrzebanych w mundurach. Twój - o innej wojnie, która trwa i o cierpieniu, które też domaga się imienia. Dwa różne bóle, dwie różne sprawy ale łączy je potrzeba pamięci i nazywania rzeczy po imieniu.   Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dokładnie tak!  5 kwietnia 1940 roku Stalin podpisał decyzję o wymordowaniu  prawie 25 tysięcy jeńców wojennych - w tym oficerów.    Ówczesne społeczeństwa,( tak jak i dzisiejsze) nie spodziewały się ogromu barbarzyństwa i okrucieństwa, zwłaszcza wobec Polaków.  A potem  wolały też zamykać oczy.     Serdecznie pozdrawiam.     
    • @Lenore Grey   Bardzo dziękuję!   Zależało mi właśnie na tym, żeby nie przekrzyczeć ciszy tamtych miejsc. Cieszę się, że tak odebrałaś te wersy.  Serdecznie pozdrawiam.  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za te słowa.  Nasza historia jest tak gęsta od krwi i walk o przetrwanie, że można do niej wracać bez końca i ciągle dopisywać kolejne warstwy bólu.  Katyń, powstania, partyzanci, wywózki – takiej historii w Europie nie znajdziemy.    Serdecznie pozdrawiam.      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Wielkie słowa jakoś same odpadały przy pisaniu - zostawały tylko te detale, które rzeczywiście noszą ciężar.    Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję!    więc staję przy grobie i milknę bo tam, gdzie leżą ci ludzie każde słowo za dużo waży żeby nim rzucać lekko   Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Stukacz   Wieża drży, łoże pęka, a oni stoją - wiedzą wszystko i dlatego milczą. To wiedza przekleństwa- że nadzieja już odpłynęła z falą, że sen jest wieczny, że płacz księżniczki nie obudzi nawet kamieni. Gothic tableau vivant.  
    • @Stukacz   Świetny!  Ostatni wers - "sen pojawia się i znika" -  jak memento, że wszystko to tylko iluzja przed przebudzeniem w mokrej ziemi z poprzedniego wiersza. Wesele-widmo.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...