o kłamstwach wielkich marzeniach i umieraniu

[Michał Kowalski]

pierwsza zawiodła pajęczynka
limfatyczna zbałamucona
przez złośliwy neologizm

następnie fakir
z wężykami igłami i latarką na czole

szkolni koledzy
agenci na usługach przestraszonych mam

paciorek
naiwna ważka dudniąca o ściany słoika

w końcu najcieplejsza dłoń
ściskająca blade przeguby
od milionów tygodni

któż przeżyłby taki zawód

[Tali Maciej]

świetnie, lubie jak tekst zmusza do myślenia i ukazuje obrazy ukryte za słowami, tu jest ich wiele więc poczytam jeszcze kilkakrotnie aby bardziej smakowała ta porcja niezłej poezji


nisko się kłaniami pozdrawiam

[Arena Solweig]

Wracasz do formy Michale ! Trafił we mnie jak w sam środek tarczy. Łapię powietrze....Już wydrukowany. Pozdrawiam serdecznie i noworocznie Arena

[stanislawa zak]

bez zbytnich kombinacji, bez przesolenia i słodzenia, napisałeś piękny wiersz, pozdrawiam noworocznie,ES

[Eugen De]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę jakąś nieprzystawalność pierwszej zwrotki- poczęcie?! Wiersz traktuje niby o drodze "od" poczatku "do" końca z małymi przystankami na zabawę, edukację i paciorek( jako walenie głową o mur, tutaj ważka o słoik) i finalna "przewrotka" czyli śmierć z ciepłą dłonią...? wiersz trudny do przebrnięcia jak życie.... Pozdrawaim.

[jacek_sojan]

trudny temat, nietuzinkowy tekst
wart przeczytania

[Roman Bezet]

Tak ;)
serio mówię - dałbym do Zetki, ale wiesz, że nie mam uprawnień ;)))
jakoś mi się przecina tytuł, lekko dlugaśnie.
Pomyśl nad pointą - może ją jakoś dowiązać do początku, do pajęczynki, limfy czy neologizmu?
Ten zawód - niby wieloznaczny - ale najbardziej prostologicznie płaczliwy.
No i Arenka ma 120% racji!
Tak czy siak, samotnie czy też nie - nie jest źle ;D

pzdr. b