Dedykacje

[Przemo]

Pokochałem cię
w czas umierania,
w dniu gdy odchodzić poczęły
liście.
Wiatr
przykleił jakiś zagubiony
uśmiech nam do twarzy
i zawiośniał we mnie
ten październik.

Książę śnieg
spowił świat
i za oknem zimowy
minus...
Stara butelka wina
zbiera kurz
bo nie ona
mnie teraz rozgrzewa.
Każdy oddech mój
jak dedykacja.

I czy gdy przyjdzie
czas odrodzenia
zbudzi w nas
świeżość dnia pierwszego,
czy raczej stare przyzwyczajenie
samotności?

[Sceptic]

tematyka mocno NIEŚWIERZA. I jedyne, co mnie powstrzymuje przed krytyką po całej linii to to porównanie - oddech jak dedykacja. Bardzo ładne.
Ale poza tym - to krytyka na całej linii! :)

[M._Krzywak]

Ostatnia strofa ma w sobie błąd ortograficzny...

[Sceptic]

kto zgadnie gdzie - dostanie 5 zł

[Sceptic]

oklaski! I 5 zł.

[Sceptic]

nie śmiem prosić ;)

[Sceptic]

to poproszem

[Sceptic]

Nie nie, nie trzeba po kolei... kolejność dowolna.

[Eugen De]

Tego rodzaju dyskusje radzę prowadzić na czacie towarzyskim!

[Sceptic]

Niestety; dostałem przed chwilą wiadomość, że w związku z bacikowym brak funduszy na kulturę - także na tę - kulturalną bądź co bądź - nagrodę. Przykre. Ale przynajmniej się dowiedziałem, że (jeśli 87 to rocznik) jesteśmy z tego samego rocznika.

Proszę jednak nie tracić nadziei - gdyby tak urzeczywistnić "dwa w jednym", to i becikowe by sie znalazło.

[Patryk_Nikodem]

śmieszą mnie wyrazy typu: poczęły (dlaczego nie 'zaczęły'?), 'zawiośniał'. określenia typu: zimowy minus tez do mnie nie trafiają. niestety ja jestem na nie a innym najwyraźniej się tutaj nudzi.

pzdr.

[Kirke szalona]

Ależ mnie gryzie ten błąd ortograficzny, czy autor mógłby poprawić?

[Sceptic]

Najwyraźniej się nudzi, bo i wiersz nudny jak rzadko; a niech się autor cieszy, że ma komenty...