Bohater romantyczny

[jacek_sojan]

Co bohater romantyczny jada?
- odpowiedzi brak

Co bohater romantyczny pije?
- odpowiedzi brak

Za co bohater romantyczny żyje?
- za swoje łzy i krew rodaków

Czym bohater romantyczny żyje?
- przeszłością

Co o sobie bohater romantyczny myśli?
- że jest nieszczęśliwym geniuszem
i tylko permanetnie złe samopoczucie
różni go od Boga

Co o bohaterze romantycznym
myśli inny bohater romantyczny?
- nic nie myśli
każdy z nich myśli tylko o sobie

Co bohater romantyczny robi?
- cierpi i kocha

Kogo bohater romantyczny kocha?
- siebie w cierpieniu

Dlaczego bohater romantyczny cierpi?
- dlatego że kocha

Dlaczego bohater romantyczny się nie żeni?
- to pytanie bohatera romantycznego nie dotyczy

W co bohater romantyczny wierzy?
- w czyn
najlepiej gdyby to było samobójstwo

Dlaczego bohater romantyczny jeszcze żyje?
- bo jest nieśmiertelny
niestety żyje w każdym z nas

Dopisek do ankiety personalnej bohatera romantycznego
- buntownik przeciw rzeczom koniecznym i ostatecznym
którego serce pogardziło rozumem
przypadek kliniczny nieuleczalny
nie trzeba izolować
izoluje go własna choroba
niebezpieczny tylko dla siebie samego
notoryczny samobójca aktor
groźny gdy znajdzie publiczność

[Stefan_Rewiński]

Marny jest los romantyków. Pozdrawiam, romantyk.

[Marek Hipnotyzer]

się uśmiałem :)

[Messalin_Nagietka]

troszkę Jacku nie dla mnie taki układ wiersza - jakby nie romantyczny - jednak doceniam kunszt ostatecznego ocenienia Romantyka
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Roman Bezet]

Ankieta z psychiatryka? czy spis treści jakiejś obrazoburczej rewizji?
Niestety - nieciekawe (ani poetycko, ani myślowo), choć wyczerpujące (przy czytaniu: też ;)))
pzdr. b

[jacek_sojan]

Pan Roman Bezet.;najwyraźniej naruszyłem pewne tabu, a nie jest tajemnicą,
że na pewnym uniwersytecie pali się intensywnie kadzidła w kapliczce postawio-
nej ku czci dwóch panów M.; z których jeden nigdy w Krakowie nie był, a drugi
tępił Norwida za to, że był "zbyt pański", co w dobie schlebiania gawiedzi było
/i jest/ trendy; a wraz z całym romantyzmem jest nadal mocno koniunkturalne,

tekst wyszedł z "ducha" słynnego tekstu Słowackiego: "wielcyśmy byli, i śmie-
szniśmy byli, żeśmy się duchem przeświętym popili", jako reakcja autora na
własne przebudzenie, po wystąpieniu z Koła Towiańskiego,

w żadnym miejscu swojego tekstu nie nadwerężyłem prawdy o postawie tzw.
bohatera romantycznego, a nagromadzenie oczywistych absurdów, branych
swego czasu za "wartość" zatruło nie tylko pokolenie pana M. ale i całą polską
literaturę, włącznie z nauką o niej

co tu zatem jest obrazoburczego? diagnoza wydaje się logiczna, natomiast
wiersz chciałby mieć chociaż status tekstu kabaretowego
a zupełnym zaskoczeniem dla mnie jest powaga Pana Krytyka
liczyłem na większe poczucie humoru i dystans
a moja tu ambicja kończy się tam, gdzie moja racja
arystowskich nie szukałem

pozdrawiam! J.S.

[Yasioo Zimiński]

hahaha, spojrzałem w lusterko;];];]

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grzebię w pamięci, ale widać skleroza: żaden M. mi nie przychodzi na myśl; mnie romantyzm wykładał doc. Tatara (świetnie rozsądna głowa, która nawet zakopana w "Króla Ducha" potrafiła przypomnieć, że Juliusz na giełdzie spekulował i żył z tego).
Obrazoburstwo mnie nie wzrusza (rusza - chyba teraz tak się mówi? ;) - Pana ekwilibrystyka na temat bohatera R. wzbudziła mój podziw kompletnością zbioru (z tego, co gdzieś kiedyś wyczytałem, było bardzo wiele). Być może wiążą mnie wewnętrzne, nie do końca unaocznione, spętania z tym 'wzorcem' przeżywania? (może to widać w mojej wypowiedzi? - muszę przemyśleć), ale nie protestuję z braku poczucia humoru ;), tekst jest duchem z dawnej atmosfery "piwnicznej" (jakbym momentami słuchał Dymnego?) i chwała mu za to; napisałem tylko, że nie jest to ciekawa poezja (co Pan chyba potwierdził?) oraz, że w ł a ś n i e, jak dla mnie, za mało obrazoburcze, a jeśli użycie potrójne prawego nawiasu po dwukropku świadczy o powadze, to co świadczy o uśmiechu?
:)
pzdr. b

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Już miałem się zgodzić z panem Romanem, już witałem się z gąską.
Odpowiedź autora uspokoiła mnie - uf, ma dystans.

[deli s]

myslę, że wiersz przypomina koncepcje zapisu jakie stosował (stosuje)Stanisław Barańczak

[jacek_sojan]

deli s.; - rozpoznanie właściwe, całe pokolenie Nowej Fali stosowało poetykę języka użytkowego, zarówno Barańczak, jak i Karasek, Kornhauser, a w swoich początkach Zagajewski; przyznam się,
że najbardziej cenię sobie początki Barańczaka - tu wymienię niezwyły tom jego wierszy : "Jednym
tchem", który stał się później scenariuszem teatralnym TEATRU Ósmego Dnia...stare dzieje!

[jacek_sojan]

Pan Roman Bezet.; dwaj panowie M. to bynajmniej nie wykładowcy UJ , chociaż obydwaj wykładali w swoim czasie, ale bardzo daleko od Krakowa; ten pierwszy ma nawet pomnik, choć jak wspomniałem w Krakowie nigdy nie był w przeciwieństwie do Norwida.
A Słowacki mógłby dziś niejednego ekonomistę inwestora nauczyć sztuki nabywania akcji; wszystkie jego inwestycje - najczęściej w rozwijające się koleje - przynosiły mu niezłe dochody, na kupowanych papierach wartościowych nie stracił ani jednego franka!
prof. TATARA to cała epoka! mój Boże, teraz człowiek pojmuje z kim obcował! Swego czasu podczas wielokrotnego pobytu w Koninkach spotykałem prof. Tatarę na tych samych leśnych dróżkach; rokrocznie właśnie tam odpoczywał i czytał, czytał - a czasem pisał. Bywało, byłem pierwszym czytelnikiem.

Szanowny Panie! zamieszczony wyżej tekst adresowany jest do młodego pokolenia, trochę jako ciekawostka, a trochę jako prowokacja - nie mógłbym bawić się w taki tekst na serio!

[novak]

aytorze

nie wiem czy jestem wy-starcu-jąco młody (jak mówią górale), zeby kwalifikować się do grupy króliczków Pana prowokacji, ale spróbujmy (a gdyby co to: "to sie wytnie" jak mawiał Smoleń)

Co bohater romantyczny jada?
- (nie-kompetencjia autor tekstu)

Co bohater romantyczny pije?
- (j.w.)

Za co bohater romantyczny żyje?
- za swoje łzy i krew rodaków

Co o sobie bohater romantyczny myśli?
- że jest geniuszem, który dzięki temu, że kocha podobny jest Bogu

Co o bohaterze romantycznym
myśli inny bohater romantyczny?
- Beniofski

Co bohater romantyczny robi?
- kocha: na Krymu w sonetach; we Włoszech pisując, np. Noce 1002. i inne tam pierścienie

Dlaczego bohater romantyczny się nie żeni?
- alfik się hajtną, i co, i co?

- buntownik przeciw rzeczom koniecznym i ostatecznym ty pozytywisto
którego serce pogardziło rozumem Guślarz: "to
jest nad rozum człowieczy"
przypadek kliniczny nieuleczalny Kamilowi prawie prawie
się udało

- aktor
groźny gdy znajdzie publiczność: no vłaśnie

z wyrazami szacunku
novak

[Klaudiusz]

a mnie sie tam podoba :) ale to dlatego ze jedem leniwy, a tu mam zbiór sloganów na temat; inwencji Autora tu chyba niewiele (ale liczy sie efekt - ja sie uśmiałem wiec + :) )
pozdr

[szara biedronka]

romantyk jest przede wszystkim szalenca, ktory sam nie wie czego chce- wcinajac sie w swiat swoim natetym i wrecz nudnym narzekaniem o niespelnionej milosci. on sam nie moze laskawie czegos zrobic?
jesli oczekuje kobitka rzuci sie na jego wychudla szyje

[jacek_sojan]

novak.; "że jest geniuszem, który dzięki temu, że kocha, podobny jest Bogu" - do miłości podobno wszyscy żywi jesteśmy wezwani i powołani
a "geniusz" romantyków polegał na uzurpacji do prerogatyw samego Stwórcy
romantyk chciał urządzać świat lepiej i na nowo, a wszystko w imię "miłości" - do kobity,
do ojczyzny, do narodu, do ogórka...itp.itd - patrz "Wielka Improwizacja"!
wszyscy naprawiacze świata / z "polpotystami" i "maoistami włącznie"/ to tacy właśnie geniusze, zaiste - romantyczni niebywale, zwłaszcza dla towarzyszy

a co najważniejsze, wiersz traktuje o b o h a t e r z e romantycznym, wzorcu stricte
l i t e r a c k i m; nie ma mowy w wierszu o t w ó r c a c h epoki zwanej romantyzmem w literaturze, zatem zastrzeżenia tu zgłoszone chybiają sam tekst w istocie jego; J.S.

[Stefan_Rewiński]

Nic z tego nie rozumiem.

[jacek_sojan]

Panie Stefanie R. - ja też, i tu jest o tym właśnie!

[jacek_sojan]

szara biedronka.; czyli po krakowsku - zazulka
no właśnie - romantyk najbardziej romantyczny jest wtedy, gdy umiera, a jaki przy tym widowiskowy! Każdy zombie, upiór czy inna strzyga - to właśnie kolejne wcielenie romantyków; coś im żle na cmentarzach, więc chodzą i straszą - chudą szyją także! no i pełno ich na portalach literackich, gdzie uwodzą czytelniczki, a z czytelników czynią janczarów.

[Łukasz Podgórni]

Jak zbiór nożyczek o Chucku Norrisie. Intelektualnie na najwyższym poziomie, dotykanie najgłębiej strzeżonych w zakamarkach świadomości tabu, kunsztowne, jakże na czasie, a brzmieniowo jak lokomotywa z pluszu.