Łanięta - śnią się mrzonkami w śmierci smolarza.

[Messalin_Nagietka]

daćbóg łaniętom - słońcu w smycz przybrane
w brzęku wodzącym w wypalaniu smoły
a drzewa z lasu na piecową ścianę
sów błyskiem w iskry schodzą balem gołym
i dymu tyle ile człek wytrzyma,
gorsza od kłębu bywa tylko zima,

a smolarz swoje musi każdej pory
wyrobić aby miał co zjeść i wypić
lecz gdy zachorzy, na nic mu doktory
ledwo mu wieko od trumny zaskrzypi
a już zdrowieje, deszcz czy leje żarem,
„trza” mienić lepik barwą w Zycie szare,

lecz gdy społubi go zbyt mocnym bólem
jasna choroba jak pioruństwo z burzy
wpierw z piecem potem z najbliższymi czule
żegna się, aby to, co w życiu użył
miało na kemie daćbogu się słaniać,
a nużby z Łanięt duszę wzięła łania,

i w okolicy jakiej poszum ciągły
dało się słyszeć spoza smolnych trudów,
z marzeń smolarza, choćby dwa się mogły
spełnić – toż łaniać i oczyścić z brudu,
bo takoż przed tym, co w niebiesiu Dudkiem,
przyjdzie na mrzonkę, piekielnie golutkie.

-----------------------------------------------------------
od autora:

Łanięta Nazwa nie pochodzi od łani (samicy jelenia), a jest to nazwa rodowa od Łania, przezwiska znanego już w XV w. Łanięta położone są nad rzeką Morawką, lewym dopływem Węgierki.
Na południu na przestrzeni kilku kilometrów rozlokowane są kolonie wsi Smoleń: Trzcianka, Brzęczki, Daćbogi, Poluby, Suwino, Piekiełko. Nazwa Smoleń związana jest z tradycyjnym przemysłem leśnym, jakim było w okolicy Przasnysza wypalanie smoły (sucha destylacja drewna w prymi¬tywnych piecach ziemnych). Przasnysz był jednym z największych ośrodków tej produkcji. Pozostałe nazwy pochodzą od imion i przezwisk: Brzęk, Daćbog (nazwa bóstwa słońca, przenoszona na ludzi), Sowa. Natomiast Poluby nazywały się kiedyś Pałuby i nazwa ta mogła się wywodzić od rodzaju bud, pomieszczeń dla smolarzy. Piekiełko ma natomiast rodowód identyczny jak Kielce (Pkielce), od gorąca, od pieczenia, prażenia drewna podczas produkcji smoły czy dziegciu, a także węgla drzewnego i potażu.
Lasy, które eksploatowano do wyrobu smoły porastały góry wielkiego kemu ciągnącego się łukiem od Rudna Jeziorowego do rozwidlenia dróg za Mchowem. Z czasem tereny te zostały prawie kompletnie wylesione, teraz las wraca powoli na swoje tereny. Kemy powstawały w tym samym czasie, co i moreny czołowe, podczas wycofywania się lodowca.

Kemy są to pagórki lub wzgórza albo nawet plateau kemowe, bardzo rozległe. Powstają z akumulacji materiałów lodowcowych w obniżeniach ograniczonych ścianą lodu przynajmniej z jednej strony.

[jacek_sojan]

Czytałem, czytam, będę czytać - Messo, niemożliwie zapodziany w świecie Natury, na Wyspach Autentyzmu, pełnych prawdziwków-smolarzy, gdzieś w okolicach Obłoku Kosmicznego łanięt. J.S.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jajć , dziękuję Jacku za niesamowity komentarz, oby tak było jak napisałeś
z ukłonikiem i pozdrówką MN