Peruwiańska galanteria - reklama

[jacek_sojan]

To jest mój sklepik z powszechną rzeczy galanterią
Wstążki przymiotników Koronki przydawek
Szpilki rzeczowników i puder matafor
Perłowe guziczki nic nie zapinają
Sens trudno wyłowić z jedwabnych nici zdań

Historyczne niemodne kapelusze racji
odkurzam ciemną nocą i czuwam za ladą
Rękawiczki fatalnej zawsze konieczności
idą w cenę luksusu Perfumy za darmo
wysyłam na konkursy o urząd kata stanu

Mam także szczerozłote agrafki na wnioski
Filozofie spinek do piżam i koszul
Bezokoliczniki krawatów do trumien
sprzedaję za specjalnym kurii poręczeniem
z podpisem dwóch co najmniej anielskich żyrantów

Polecam sztuczne kwiaty życzeń i zażaleń
z przesyłką pod wskazany adres - expresowo
Osobistą bieliznę snów dla urodzonych
w deszczową niedzielę Mam też pasy cnoty
dla ambitnych młodzieńców robiących karierę
I mam sznurek z pętelką zamiast argumentów

Mam coś więcej - pod ladą mam polski horoskop
który wróży mi wielki kapitał na słowach
Demokracja udzieli mi kredyt na rymy
bo - nie mogę niczego dziś zharmonizować
ani haseł na towar Ani ludzi do zasad

W moim sklepie jest wszystko
prócz jednego słowa
Oprócz czasownika - wszystko można kupić

[Alicja_Wysocka]

Własnie chciałam coś powiedzieć ale zakleszczył mi się suwak.
Super, Jacku!

[Messalin_Nagietka]

Sojanie - wiersz mnie ujął - dużo pracy w niego włożyłeś - ale wydaje mi się, że mogłoby z tego przynajmniej trzy wiersze powstać - troszkę za bardzo nad drobnicami się rozkoszujesz - chyba, że o to chodzi - wersyfikacja na poziomie
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[jacek_sojan]

Sokratex czytał opłotkami i doczytał się istoty rzeczy, ale jakby na opak /..."słów w głowie nigdy za wiele..." - oj, za wiele, jeśli pojęciom-rzeczom nie towarzyszy akcja zwrotna, ruch od nominalizmu i dookreśleń do stawania się rzeczywistością poprzez uwolnienie, właśnie z rzeczy....
Messalin Nagietka wykazał się intuicją - właśnie o to chodziło - o nagromadzenie, nadmiar pewnych celebracji, które unieruchamiają proces dochodzenia do prawdy, w najszerszym tego słowa znaczeniu. To jest taki antykwariat postaw nie wiodących ku pełni, bo rytualizacja /nawet artykułowana tylko/ uśmierca sens gestów, słów, czynów.

[jacek_sojan]

Sokratex; dokonujesz zdumiewających elukrubacji myślowych, to chyba nadczynność gruczołu interpretacyjnego... W świecie wartości niewymiernych nie ma tak bezpośredniego przełożenia, jak przez Ciebie wspomniane. Umyka w Twoich interpretacjach finał tego wiersza, wróćmy więc do żródła, bo takie wycieczki w analizie prowadzą najczęściej na manowce. Doceniam jednakże Twoje pochylenie się nad moją myślą - ślę natchnione Pozdrowienia. J.S.

[Roman Bezet]

Witam,

Zaczynając od końca, podejrzewam, że może chodzić o konkretne słowo, ale wolę wybrać uogólnienie, czyli czynność, dzianie się, a w efekcie "czas" zawarty w słowie 'czasownik'.
Na tym tle cały ten kram jawi się jako targowisko próżności; peel sugeruje swoją dominację nad tym chaosem blichtru i zdewaluowanych wartości ("niemodne kapelusze racji / odkurzam ciemną nocą i czuwam za ladą"), ale - jak to bywało dawniej w sklepikach 'szawrc, mydło i powidło' - ta władza jest pozorem, przepływ towaru jest nieunikniony, bo ruch w interesie musi być; zresztą sam peel wyznaje w końcówce swą niemoc w porządkowaniu ("nie mogę niczego dziś zharmonizować"), cóż pozostaje? wziąć kredyt na rymy od demokracji (rymy, czyli współbrzmienia fonetyczne, formalne słów, a nie znaczeniowe, nie współbrzmienia sensów) - to zgoda na istnienie (funkcjonowanie "na rynku"), szkoda, że nie podparta uwidocznieniem spójności, naturalnej dla istnienia treści i formy.
:)
pzdr. b
PS. Tyle mniej więcej o treści, co do formy: można ominąć inwersję "kurii poręczeniem", która w dodatku brzydko się rymuje do "trumien"; chyba jednak "udzieli kredytu" (ale: udzielić kredyt); "nie zapinają" (moim zdaniem) z dopełniaczem (czyli: niczego); przy dwóch "ani" - oba chyba z małej litery. Co do "Oprócz" tak napisanego - nie mam zdania.

[jacek_sojan]

Pan Roman Bezet; Wielki Gramatyk ma rację pisząc o niespójności postawy podmiotu tego wiersza, ale nie bierze pod uwagę faktu - że autor jest jednocześnie akcjonariuszem kultury społecznej, o której pisze; stąd niekonsekwencja.
W pełni akceptuję tak wyrażoną /komentarz/ myśl wiersza. Gramatyczne niedoróbki proszę złożyć na licentia poetica - w końcu nie zamazują sensu.
Co do "kredytu" - to słuszna uwaga, do której się dostosuję przy kolejnej prezentacji, o jedno zbędne słowo nie warto kruszyć kopii.
Wątpliwości do słowa - "prócz" - rozwieje Panu Mały Słownik Języka Polskiego pod redakcją pp.Skorupki, Auderskiej i Łempickiej; PIW; 1969; Warszawa.
Życzyłbym każdemu autorowi takiego czytelnika jak właśnie Pan; należy Pan do ludzi odpowiedzialnych za słowo krytyki, której udzielają; a jest to krytyka uczciwa i wielkoduszna zarazem. Kapelusz z głowy! J.S.

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)
Jednak rapier zachrzęścił ;D
"Oprócz" - chodziło jedynie o wielką literę (nb. to zabawne, że podejrzewał mnie Pan o próbę wymuszenia pisowni przez otwarte ;)
pzdr. b

[jacek_sojan]

WCzc. pan Roman Bezet; bynajmniej,bynajmniej; nie jestem podejrzliwy z natury. Nastąpiło chyba małe qui pro quo - sądziłem, że kwestionuje Pan użycie formy "prócz" zamiast
"oprócz"; i stwierdzam ponownie, iż jest Pan dżentelmeńskim interlokutorem, dostatecznie eleganckim , by Mu zaufać. Przekonał mnie Pan - użycie dużej litery było zbyteczne. Dziękuję!