Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

każdego dnia zaczynam od nowa
wstaję lewą nogą
a próbuję iść w prawo

w końcu nikt nie jest nieomylny

w myślach pojawiają się fatamorgany
gęsto zasiane wzdłuż długiego
bagażu do-świadczeń socjalnych

pozwól zapakować siebie
to lepsza forma terapii

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tu jakaś piękna tragedia cóż to za wersyfikacja ?? może jestem głupi, ale nie lepiej

wstaję lewą nogą
uparta jak zwykle idzie na prawo

czy jakoś tak



szczególnie te "zapakować" mało elegancko to brzmi
ogólnie prawie mi się podoba choć przekombinowane te wersy jak na mój gust mocno ...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tu jakaś piękna tragedia cóż to za wersyfikacja ?? może jestem głupi, ale nie lepiej

wstaję lewą nogą
uparta jak zwykle idzie na prawo

czy jakoś tak



szczególnie te "zapakować" mało elegancko to brzmi
ogólnie prawie mi się podoba choć przekombinowane te wersy jak na mój gust mocno ...


dziękuję za komentarz

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)
Opublikowano

łejeczko postanowiłem pozmieniać
tym razem drastycznie wiersz
poza zmianami i tak się podoba
ale ja przerzuciłem sobie na swoją stronę
może do czegoś się przydam
przypadkiem?


każdego dnia zaczynam życie
od nowa z nakładem
nogi
lewa
próby na prawo
nieskoordynowane anomalia

w końcu nikt nie jest nieomylny

w myślach pojawiają się fatamorgany
gęsto zasiane ścieżkami przygód
wzdłuż długiego bagażu
do-świadczeń socjalnych

*

lepiej porzuć starania
przeleżawszy całe życie
pod wydmą
rób co chcesz

oby niepewność
nie rozwiała
wyższego od innych
mniemania o sobie


Bielaczekforyoubuziaczek:*

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bielaczku, dzięki za komentarz i pomoc, choć dziwię się dlaczego nie zrobiłeś tego jak wiersz leżał w warsztacie ?
mimo wszystko pozdrawiam serdecznie Łejeczka4Ubuzieczka :* cmok!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Tak, tak ale przecież indywidualności to skarb jest!
Wiersz jak zwykle cudowny,
fatamorgany wrażeń rozpływają się w ustach.

serdeczności

dzięki za poświęcony czas i jak zwykle wyczerpujący komentarz

pozdrawiam Espena Sway :)
Opublikowano

są pewne zmiany w porównaniu z warsztatową wersją, ale wciąż nie na plus;
z tego co pamiętam wypisałem Ci listę zakupów, którą proponuję wymienić, dobrze, że chociaż część zrobiłaś...
widzę również, że wersyfikacja znalazła się w dość niekorzystnym układzie, proponuję zmienić na dogodniejszą dla oka. Na razie, mam takie wrażenie - skaleczyłaś, czekam na zmiany.

pozdr.
p.s.
na prawo - może ''w prawo''?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    
    • @Sylwester_Lasota

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Sylwestrze, są rzeczy, których nie robi się za pieniądze. Ty kochasz poezję i muzykę i będzie tak do końca Twoich dni, czy ktoś zapłaci za to czy nie. Ty masz radość z tworzenia, podobnie jak ja - radość z pisania. Zostawiam serdeczności :)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...