Miriam po zmroku

[Mirosław_Serocki]

coraz czerwieńsze
horyzontalne słońce
bezboleśnie wydziera
hausty powietrza
pchli targ

świata brunatny kalejdoskop
w sklejonych rzęsach
Long inus włócz nią
w bok na przestrzał
mimo wspólnych win

gdy już zwiotczeje
ostatni król
oczyścić sandały z piasku
Miriam po zmroku
otworzy źrenice

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Ostatnia strofa bardzo dobra. Świetny trzeci wers drugiej strofy. Fikuśny :) Drażni inwersja "świata brunatny kalejdoskop"; z powodzeniem możnaby zastosować zwykły szyk. Nie jestem pewna poprawności sformułowania "otworzy źrenice". Ogólnie brzmi nieźle, ale jeśli się zastanowić - źrenice się rozszerzają lub zwężają, a nie otwierają. Nie wiem: zwykłe otwieranie oczu lub unoszenie powiek byłoby zbyt trywialne. Może wystarczy podmienić orzeczenie?
Nie przepadam za odwołaniami biblijnymi, ale za tę Miriam masz u mnie plusa (mam do niej dziwaczną słabość :)
Wyraźnie widać drugie dno, a to jedna z ważniejszych cech dobrego wiersza.

pozdrawiam

M.M. (jeszcze przed wypędzeniem siedmiu demonów. Chyba :)

[Mirosław_Serocki]

Zastanawiałem się nad otwartymi źrenicami dosyć długo i doszedłem do wniosku, że to ma swój sens.
Jeżeli połączysz "pchli targ" z kolejną strofą, ostatni i pierwszy wers nabierają nowego znaczenia. Taki podział na strofy ma coś zaznaczać, ale nie narzucać pewnego toku myślenia :)))
Często odwołuję się do symboliki religijnej, ale zazwyczaj staram się analizować mniej znane fakty. Tu jest trochę inaczej.
Dziękuję za komentarz :)))
Pozdr.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Szkoda że nie znam Biblii. Może ten wiersz skłoni mnie do jej czytania? Ale co tu robi pan Longinus Podbipięta włuczący kobietą? Ok. odczytuję tylko to, co jest napisane - a wiersz to przecież także mogą być odwołania. Ale może bez odwołań też jest co czytać, skoro daję do ulubionych (by móc do niego wrócić).

[Mirosław_Serocki]

Longinus... Według starej tradycji tak właśnie miał na imię żołdak, który włócznią przebił bok Jezusa.
Pozdr.

[seweryna żuryńska]

zatrzymał i zafascynował pięknie odmalowany pejzaż
bajecznie wprost
i tylko ludzie ... zawsze tacy sami

wielkie dzięki
seweryna

[agnieszka puczynska]

Longinus zabił mit, Ty nie na to otwierasz źrenice, pozdrawiam, agnieszka

[Seweryn Muszkowski]

A wiesz, Mirosławie, że za każdym czytaniem twojego wiersza, wyłaniają mi się coraz to nowe obrazy? Raz Miriam nieszczęśliwa - współczucie; drugi raz: smak sprawiedliwości.. poczucie, że gdyby chciała to...
że była tak obojętna na sprawy - gdy czerwieńszy horyzont, nie mogła otworzyć źrenic.. dopiero po zmroku ... raz, jako żywa (3 czytanie)... później jako duch (5 czytanie).

No cóż. Jak widać na załączonym obrazu, wiersz porusza wyobraźnie.

"mimo wspólnych win" - tu już zbyt dosłowie.. zbyt mocno pchasz czytelnika w jednym kierunku; nie może sam zdecydować?

s.m.

[Mirosław_Serocki]

Sewerynie - "mimo wspólnych win" to najmniej dosłowny wers. Przemyśl jeszcze raz i wyobraź sobie co by było gdyby. Nie trzymaj się kurczowo wersji biblijnej. Ja, pisząc ten fragment, wyobraziłem sobie, że albo Jezus z Longinusem spożywali wspólne posiłki (wino też często tam się znajdowało) wedle zasady, że nie zdrowy potrzebuje lekarza, ale chory, albo też można rozpatrywać te słowa jako odwołanie do niewątpliwego człowieczeństwa Jezusa (równieź każdego z nas). Człowieczeństwo wiąże się, moim zdaniem, z zasadą, że nikt nie jest doskonały, więc każdy ma coś na swoim sumieniu.
Pozdr.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

dziękuję, to wiele wyjaśnia. ale kim ta Miriam jest?

[Mirosław_Serocki]

Maria z Magdali (w oryginalnym zapisie Miriam) - jawnogrzesznica, która podobno nawróciła się po spotkaniu z Jezusem. I tu właśnie jest problem, czy rzeczywiście się nawróciła? I na co, jeżeli chrześcijaństwo jako takie nie istniało?
Widzę, że naprawdę nie masz nic wspólnego z chrześcijaństwem, a moim zdaniem warto (oczywiście nie w celu uwierzenia w cokolwiek, ale to naprawdę ciekawe historie).
Pozdr.