nieuchronność

[janko]

ojcowie odchodzą wcześniej. niespodziewanie
jakby w interesach odbywali kolejną podróż
po jakimś czasie wietrzeje zapach wody kolońskiej
i białe koszule nie szeleszczą na sznurze

matki wydają się być ze stali. przynajmniej do czasu
można im podrzucać wnuki jak kukułcze jajka
uskarżać się na parszywy los. opowiedzieć tajemnicę
której i tak się domyślały. zrozumieją. wybaczą

są święte. ale o tym dowiadujemy się zbyt późno
jeszcze próbujemy przekupić je kolejnym stentem
platynowym implantem. tytanową protezą. bezskutecznie

odchodzą w obce światy. dręczone szponami rurek
w przerażającej plątaninie przewodów i zapachu lizolu
bezradnie oczekując na uścisk bliskich dłoni

[Piotr Sanocki]

Niestety dział niżej. Tekst jest ambitny, ale brak mu poezji.

Pozdrawiam serdecznie

[jasiu zły]

A jak dla mnie jest w sam raz. Z początku się zraziłem, bo zazwyczaj wiersz o tak długich wersach okazuje się gniotem, ale ten jest nawet niezły. Zawiera pewne przemyślenia, widać, że autor potrafi operować językiem. Co do zarzutu, że za mało poezji? Hmmm... No właśnie mam wrażenie, że tak typowa dla użytkowników tego forum przemetaforyzowana forma nie przysłużyłaby się treści.

[blady paznokieć]

dla mnie na duży plus, tak samo jak jasiu zły, uważam, że zbyt duża ilość metafor tutaj nie jest wskazana - przyćmiłaby sens.
wiersz jest hmm.. niestety prawdziwy, przez co dosyć przygnębiający
pozdrawiam

[51fu]

Dobry do ostatniego wersu, który odstrasza tkliwością. Dział jak najbardziej właściwy. Pozdrawiam. // 51

[janko]

a propos'
wiersz zdobył właśnie I miejsce w IV ogólnopolskim konkusie literackim.
pozdrawiam:-)