Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zła modlitwa

Sara Brenner
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

JeEr PaAm

JeEr PaAm

Opublikowano
Opublikowano

Przecież oto chodzi żeby nie łapać tylko czytać . Dla mnie fajne tylko że za kurtki
To jedyna rzecz do której mogę się przyczepić, ale nie bierz mojego zachwytu do serca bo ja tyle się znam na poezji ile na podpaskach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • iwonaroma
      nareszcie

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @violetta :))

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Jacek_Suchowicz
      nareszcie

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @iwonaroma   poczułam wiosnę a więc się szwędam bo powałęsać to się boję bo komuś na mnie może przyjść chętka i .... spacerowania będzie koniec :))  
    • Poet Ka
      Wiosna

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Mitylene sama subtelność
    • violetta
      nareszcie

      Przez violetta · Opublikowano

      w piękny, słoneczny dzień:) ja też zaliczyłam:)
    • Berenika97
      Naszyjnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @vioara stelelor   Ten wiersz to niezwykle czułe studium nadziei i świadomego budowania szczęścia. Choć osadzony w codzienności , ma w sobie niemal sakralną powagę dzięki powracającemu jak mantra słowu „Jesteś”.   „Jesteś” - to czyjeś istnienie i fundament wiersza. Zmienia postrzeganie świata. Miłość i piękno nie potrzebują egzotycznych scenerii - dzieją się tu i teraz, między betonowymi alejkami. Piękny jest symbol forsycji - przytula policzek do „ostrego wiatru” - to obraz bezbronności, która ma w sobie siłę.   Miłość jest porównana do „słów pod ziemią”, które muszą przetrwać przymrozki. To pokazuje, że uczucie to nie tylko euforia, ale też mocne postanowienie i odporność na trudności. Zakończenie wiersza - „Ten dzień uczynię pięknym.” - to deklaracja sprawstwa. Podmiot liryczny nie czeka biernie na szczęście, ale zamierza je „nawlec na trwałą nić”.   Metafora naszyjnika z „dobrego czasu” sugeruje, że nasze życie i wspomnienia to coś, co sami konstruujemy, dbając o każdy kolejny paciorek (dzień).   To wiersz o drugiej szansie i nowej pamięci - jest bardzo optymistyczny, ale nie naiwny – uznaje istnienie „ostrego wiatru” i „przymrozków”, ale wybiera skupienie na świetle i budowaniu czegoś trwałego. Przepiękny!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...