Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to tylko jedna z definicji - ewolucyjna (chociaż ja znam w szerszej postaci - ta tutaj, jest tak zniekształcona (pominięto prokreację, któa jest tu przecież kluczowa) że aż nieakceptowalna) ale właśnie to podejście wydaje mi się najsensowniejsze (inteligentny jest ten, który "sobie radzi", jednak nasz socjalny ustrój trochę zniekształcił srodowisko i praktycznie wychodzi że najinteligentniejsi są ludzie niedorozwinięci, bo opiekuje się niemi państwo, a więc swoim kalectwem zapewnili sobie przetrwanie i byt...

A wracając do tematu, mam pytanie Piotrek: co powiesz o "trwaniu w błędzie"; czy sam fakt mylnej oceny sytuacji można policzyć za wyraz "głupoty", czy dopiero upieranie się przy swoim stanowisku, pomimo prób przekonania czynionych ze strony innych?? i czy to już przejaw głupoty, czy może tylko zatwardziałości (względnie samouwielbienia (czyli niedopuszczenia myśli, ze mogłem się myslić, względnie strach przed publicznym przyznaniem się)
  • Odpowiedzi 49
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Ta dyskusja jest bezsensowna.
Nie uważacie Drodzy Forumowicze i Poeci..? Jałowośc tychże rozważań nieco mnie przeraża.Biorąc pod uwagę wcześniejsze wypowiedzi nie tylko mnie... Mądrość bądź też głupota jest względna, zależna od sytuacji, społeczeństwa, kultury, etc. I na pewno nie należy oceniać innych ludzi przez tak.. (ciśnie się na usta słowo 'głupi') dziwny pryzmat. Ciekawią mnie dwie sprawy: primo-po co tak bezsensowny temat (bo 'badania' to to raczej nie są;) ), secundo-czy połechtanie próżności czytającego (cytuję: "tym samym mam pytanie do poetów, jako ludzi na takie rzeczy wrażliwych(...)" ) było celowe? bo ja myślę,że tak :]
pozdrawiam będąc dumną ze swojej (hipotetycznej) głupoty, bo przecież sam fakt egzystencji wydaje się wystarczająco debilnym posunięciem lub też straceńczą odwaga (jak kto woli)
Ania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wow :) przenikliwość godna pochwały :) - zwłaszcza z tym łechtaniem :))
poglądy na egzystencję też mi się bardzo podobają (to tylko ot tak, bo fajnie brzmi, czy efekt głębszych rozważań?)
(ps. - wypowiedź powyższa mogła zabrzmieć ironicznie, ale zapewniam, ze tak nie jest)

a teraz kwestie istotniejsze: w pewnych granicach, zleży od sytuacji, ale mnie obchodzi głupota uniwersalna ( :) ) . A dlaczego? być może wkrótce się wyjaśni, być może nawet Ty rozwiążesz tę zagadkę (bardzo ładnie zaczęłaś :), jednak masz rację - cel leży zupełnie gdzie indziej (chociaż mimo wszystko wyszła ciekawa dyskusja i myślę że można ją spokojnie kontynuować, spełniając cel taki jaki podałem oficjalnie :) )
Opublikowano

zaczynam się czuć jak owieczka w pędzącym stadzie. Sami nakręcamy idiotyczną dyskusję ukazując przy tym naszą (??) głupotę. Czy chodzi o to,żeby odpowiedzieć na apel do 'poetów'? w sensie-piszę byle co, byleby pisać, bo czuje się poetą, chcę się wykazać 'wrażliwością' na problemy filozoficzno-moralne tego świata? Mam wrażenie,że dobry fachowiec z tych wypowiedzi skonstruowałby niezły portret psychologiczny. Mam wrażenie lekkiej inwigilacji mojej psychiki...
Mądrośc i głupota zależy od postrzegania tych wartości (?) przez dany krag kulturowy/społeczeństwo. Zależy od norm moralnych i kryteriów stanowionych przez członków tych społeczeństw. Przynajmniej ja mam takie wrazenie :-)
o moim egzystencjonaliźmie: to nie moje, aż taka mądra nie jestem, ktoś mądrzejszy napisał wcześniej coś w tym stylu ;-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


powiedziała owieczka :))


nie musisz zgadywać, :) ( nawet jak zgadniesz to i tak nie wiem czy będę mógł Ci o tym powiedzieć) - to nie konkurs :/ ;)) nie ma nagród, nie ma zywcięzców, są tylko gracze i GRA :))

ale tylko w potocznym znaczeniu (ludzie lubią upraszaczać i uznać, że jak ktoś, nie przestrzega ich norm moralnych to jest "gupi" ale to margines (ze względu na prymitywizm tego zachwoania a nie na powszechność (która niestety jest ogromna) i jest nieprzydatny dla naszych rozważań - które nie traktują o postrzeganiu a o stanie faktycznym (który co prawda trzeba zsyntezować z faktów postrzegany, ale musi być on obiektywny, a zapatrywania kulturowe, czy religijne obiektywne nie są, więc z góry możemy je skreślić).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zupełnie nieprzydatny aforyzm (właściwie powtarzający to co napisałem na poczatku :/ ) prosiłbym o pełniejszcze wypowiedzi :)
To była pełna wypowiedź.
Kłaniam się.
obawiam się że jednak nie
(skąd strach przed kontynuowaniem zaczętej, przecież, dyskusji??)
Opublikowano

Dla mnie potoczne, słyszalne w każdej piaskownicy i co większym biurze lub też w jakiejkolwiek zbiorowości ludzkiej określenie 'g(ł)upi jesteś' jest zanegowaniem w najprostrzy sposób wartości rozmówcy (chociażby tylko w naszych oczach). Samopoczucie się poprawia-przecież to ja jestem ten 'mądry' (czyt.'ale jestem wspaniały'). Jednym słowem: przykre. Nie czuję się Bogiem by oceniać kogokolwiek w jakimkolwiem kontekście. I chyba nikt nie powinien.
pozdrawiam-owieczka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


więc zgodzisz się ze mną, ze nie ma sensu brać takich stwierdzeń na poważnie :)

a jednak, ludzie oceniają i oceniać będą (nie wiem, czy z chęci zabawy w boga, czy może z jego braku). Oceniamy dużo chetniej, szybciej i bardziej kategorycznie niżbyśmy tego chcieli i się do tego przyznawali... rzecz w tym zeby te oceny jak najtrafniejsze wydawać :)

a z owieczką to chodziło o to, że wszyscy w tym "pędzie" bierzemy udział, i takie poczucie jest jak najbardziej uzasadnione :))
Opublikowano

Właśnie skończyłem czytać ostatni post i muszę przyznać, że ładnie pan wszystkimi manewruje, panie Bogdanie.
Cóż, temat drażliwy, aczkolwiek nie da się w jego kwestii powiedzieć niczego konstruktywnego. Człowiek jest paradoksem i tak jak w naturze (której jest częścią) nic nie dzieję się w/z nim bez powodu. Słyszał pan może o „genialnych idiotach”? Ludziach, którzy mimo psychicznego opóźnienia są geniuszami w jednej dziedzinie (np. matematyce). Są ludzie którzy nie potrafią poprawnie sklecić zdania, ale pamiętają jaka była pogoda w każdym dniu ich życia. Brnąc dalej, czy sądzi pan, że jeśli ktoś, z kim prowadzi pan konwersację (jak wnioskuję na bardzo wysokim poziomie intelektualnym) nie nadąża za pana tokiem myślowym, bądź też nie jest w stanie sprostać pańskim (jak wnioskuję bardzo wysokim) wymaganiom- automatycznie jest debilem? Jestem pewien, że ta osoba byłaby w stanie zagiąć pana w wielu dziedzinach, bez najmniejszego problemu.
Wydaje mi się, że myli pan odrobinę pojęcia- bunt/wyjątkowość nie ma nic wspólnego z inteligencją. W podobnym stopniu ludzki „idiotyzm” w nikłym stopni jest związany z elokwencją. Nie można ocenić inteligencji człowieka tylko i wyłącznie na bazie rozmowy z nim, nie każdy musi być błyskotliwy (lub jak wspomniałem- elokwentny)

Pozdrawiam

Ps. A von Triera polecam tak, czy siak ;)

Fei

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ale ja się na razie tylko pytam, i kilka razy zaznaczałem, że moje zdanie nie ma tu większego znaczenia, a może być jedynie użyte jako składnik tej "syntezy' do której dążę. Powiem nawet, ze wcale nie uważam, ze nadążanie za czyimkolwiek tokiem myślenia może być wyznacznikiem inteligencji (a raczej jej braku); właściwie tu pojawia się kolejne pytanie: czy szybkość myślenia może być traktowana jako wyznacznik inteligencji?
Tak samo to "prowadzenie dysput na wyskokim poziomie" moze być złudne, bo przeciez zależy od wiedzy, a nie od inteligencji (pojmowanej mechanicznie jako wydolność mózgu)...
natomiast nie zgodzę się w kwestii rozmowy: moim zdaniem to jeden z najlepszych spsobów na ocenę; osobnym problemem są "zniekształcenia" bo w rozmowie "twarzą w twarz" pojawiają się problemy natury osobistej (nieśmiałość, czy chociażby stereotypy związane z wyglądem) a w korespondencji to wiadomo - nigdy nie wiemy, czy rozmówca nie oszukuje :) plus kwestia nieadekwatności: ktoś może być bardzo elokwentny ukrywając się za monitorem, natomiast w "realu" zupełnie się gubić.
Opublikowano

chyba się rozmówcy nieco zniechęcili. Ja też, szczerze powiedziawszy, jestem nieco zniesmaczona pisaniem postów pod tematem 'jak to jest być debilem?' =)
pozdrawiam (bezmyślnie) AG /GA

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



lubię zagadki, ale ta dyskusja trochę mnie męczy - moim zdaniem nie istnieje głupota uniwersalna, a szukanie wiatru w polu może się znudzić; widzę dużo postów, których autorzy twierdzą, że ta dyskusja jest bezcelowa - i ja tak twierdzę [co już napisałem], dlatego więcej tu nie wchodzę; pozdrawiam;
Opublikowano

kto znalazł, nie musi szukać dalej; tym, którym się już znudziło, dziękuję za wspólną zabawę i pozdrawiam
ja jeszczę chwilę zostanę i podumam (poczekam na odpowiedzi jeszcze kilku osób, których zdania jestem ciekaw) może nawet pokuszę się o wnioski (ale to na pewno nie dzisiaj)
jeszcze raz pozdrawiam

Opublikowano

Tak... i tutaj niech żyje nadinterpretacja, wszystko już wiemy :) Ja zadałam proste pytanie, na które odpowiedź mogłaby być odpowiedzią na pytanie postawione w temacie. Z Pańskiej odpowiedzi wynika, że pan sobie nie zdaje sprawy jak głupie jest takie rozważanie, z którego niewiele wynika. Ma Pan odpowiedź: nie, nie zdają sobie sprawy. wydaje mi się, że jeśli człowiek podejmuje jakieś przedsięwzięcie, to przyświeca mu pewna idea, która nie może być głupia z założenia , bo to przeczy logice podejmowania takiego działania! Nawet jeśli to, co robi taki delikwent Panu wydaje się debilizmem, nie może być debilizmem w jego oczach, bo gdyby tak było, to by tego nie robił.

Ja uważam (i nawet jeśli nie wszyscy tak uważają, myślę, że nie jestem też sama), że takie dyskusje do niczego nie prowadzą, są głupie, bo są tylko pustym gadaniem, nic nie znaczącym; wypatroszona idea; z igły widły. Bez konstruktywnych wniosków. Ale Pana zdanie jest inne, nie zdaje pan sobie sprawy ze swojego debilizmu w tym przedsięwzięciu, wobec tego, jest to najlepszym przykładem na to, że (zdrowi) ludzie nie mogą sobie zdawać sprawy ze swojej głupoty, jeśli robią coś, co przez kogoś innego może zostać uznane za głupie. Gdyby tak było, to by tego nie zrobili. Aż się zaczęłam powtarzać, bo to takie proste i głupie... pozdrawiam.

Opublikowano

otóż to, "zdrowy" czlowiek nie może uznać, że jest głupi i głupio postępuje bo to byłby koniec jego swiata ("myślę więc jestem" :) )...

apropo jałowości dyskusji - a jest pani w stanie wskazać mi jakąkolwiek dyskusję która gdzieś zaprowadziła?? bo ja sobie nie przypominam, dyskusje to zaledwie podwaliny, plany - nawet tysiąc najlepszych architektów nie zbuduje swoimi kartakmi i ołowkami domu, ale i tysiąc murarzy go nie zbuduje bez planów (albo im sie w tydzien rozleci ;) ) dyskusje z natury są bezowocne, służą jedynie większej świadomości...

a ta tutaj: oczywiście że na pytanie zadane w temacie nie da się odpowiedzieć, ale kto powiedział, ze w niej o to właśnie chodzi?? :)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 uszanowanie dla supermocy kobiety ;)
    • Każdego jednego roku,  ten sam rozkaz z dowództwa. Głupi, niedorzeczny  i zupełnie pozbawiony sensu. Celu również. Bo od zarania  ta droga jest zamkniętym szlakiem. A dla miejscowych  jest drogą do samego piekła. Nie wychynie na nią nikt z pobliskich wsi. Choćby ją wybrukować studolarówkami a żwir zamienić na bryłki złota. Konie płoszą się  gdy tylko poczują jej dotyk pod kopytem. Samochody psują się  lub zachłystują nagłym odcięciem paliwa. Nie ma śmiałka  co przemierzył Lincoln Road na stopach. A jeśli nawet kto kiedy próbował, to jego szkielet pewno nadal bieleje  pośród dzikiej kniei  lub w nurcie potoku Manson. Droga oficjalnie figuruję  na mapach i przewodnikach. Mało tego,  byłaby świetną, miejscową atrakcją. Lecz nikt nie chce igrać z siłami, których w pełni nie potrafi wyjaśnić. Z żywą legendą o starych czasach.     Dziś jest ten szczególny dzień w kalendarzu. Dwudziesty siódmy grudnia. A kto tego dnia utknie na Lincoln Road, szczególnie niedaleko mogiły  i starego mostku na Manson. Ten jest stracony dla świata. Jest to tak niedorzeczna  acz wryta  w świadomość miejscowych legenda, że od przeszło dwudziestu lat, wojskowi z pobliskiej bazy  trzymają wartę na całej jej długości w tym jednym dniu. Od kilku lat panuje spokój,  choć różnie bywało. Wiele patroli przepadło bez wieści. Odnajdywano po nich broń, mundury, czasem zbłąkane i przerażone konie. Inni odnajdywali się  po wielu tygodniach  lub nawet miesiącach. Odarci nie tylko z ubioru ale i zmysłów. Lądowali w szpitalach dla obłąkanych. Bredzili w kółko o Lincoln Road. O mostku na Manson. O postaci, która pojawia się  na jego spróchniałych deskach, dwudziestego siódmego grudnia. O masakrze z czasów secesji. O dziejach przeklętej kompanii konfederatów. Może to tylko głupia legenda. A może fakty w postaci  zaginionych i pomylonych żołnierzy, są dostatecznym dowodem ku temu, że w te końcowe dni roku, patrolowanie Lincoln Road jest koniecznością. Dla spokoju duszy i sumienia żyjących.   Był to ich ostatni nawrót,  niedaleko rogatek Pinehead w stronę mostku. a dalej za nim  Lincoln wpadała i kończyła się  na międzystanowej ku Chesterfield. Tam klątwa i legenda już nie sięgały. Wieczór przechodził powoli we wczesną noc. Śnieg znaczył drogę szeroką, białą wstęgą. Nie było go wiele. W tym roku zima  nie przyszła jeszcze w całej swej pełni. Światła ich ciężarówki wrzynały się jak noże, daleko w pustą przestrzeń. Las wydawał się wtedy jeszcze mroczniejszy  i pełen złych przeczuć i istot, którym zupełnie nie w smak  była obecność ludzi.     W szoferce jechało ich dwóch  a pięciu pod bronią  jechało na pace pod płachtą z brezentu. Na figlarzy, głupców i rozbójników wystarczy, lecz czy takie środki  będą skuteczne na przeciwdziałanie klątwie. Żaden z nich wolał tego nie sprawdzać. Pokonali ostrożnie, wyboisty łuk  i wyjechali naprzeciw zjawisku,  które całkowicie ich zaskoczyło. I nie, nie było to nic nadprzyrodzonego. Wręcz przeciwnie,  były to rażące ich  światła osobowego wozu zaparkowanego na poboczu. Obok otwartych drzwi od strony kierowcy, dostrzegli ludzką postać, gdy oświetlił ją błysk reflektorów, żołnierze rozpoznali w niej nie potwora a niewiastę o bardzo przerażonej lecz naznaczonej ulgą ratunku minie. Zatrzymali się praktycznie u jej stóp.   Wysiedli dopiero po dłuższej chwili. Nie byli pewni  w środek czego tak naprawdę trafili.  Jadąc tym odcinkiem pół godziny wcześniej  natrafili tylko na pustkę. Czy kobieta była tu zupełnym przypadkiem? A może słyszała o tym  co dzieje się tutaj w tym dniu  i szukała mocnych wrażeń. Jedno było pewne. Nie znali jej,  więc nie mogła pochodzić z Pinehead. A do tego jej samochód  był wyssany z paliwa do cna. Gdyby wjechała tutaj godzinę później, musiałaby wracać na własną rękę przez las i uważać na postać jeźdźca zza plecami. Mogła to być też podpucha albo pułapka. Nie mogli tego wykluczyć.     Kapral wysiadł pierwszy i uderzył kilka razy otwartą dłonią w karoserię  dając znak tym z tyłu by ich osłaniali. Nie minęła nawet minuta  a już muszki pięciu garandów były wycelowane w przerażoną kobietę. Nie wyglądała jakby zamierzała walczyć  a raczej uciekać gdzie pieprz rośnie. Nie przejmując się  wycelowanymi w siebie karabinami,  rzuciła się z płaczem ku kapralowi. Nieważne dokąd prowadzi ta przeklęta droga ale chcę jak najszybciej znaleźć się  jak najdalej stąd. Zabierzcie mnie stąd błagam. Kapral dał jasny sygnał by opuścić broń. Wykonali rozkaz. Lecz nadal byli w niemałym szoku, że w tym dniu natrafili tu na żywą osobę.     Niech Pani wsiada czym prędzej do szoferki, droga jest zamknięta …  szczególnie dzisiejszej nocy… po drodze wszystko Pani nam opowie. Niestety na wstępie zaznaczę,  że jesteśmy zmuszeni  dokończyć wykonanie patrolu. Przejedzie z nami Pani jeszcze kilka kilometrów do drogi stanowej a potem zawrócimy do Pinehead  gdzie zostanie Pani u nas w bazie. O samochód proszę się nie martwić. Odholujemy go jutro za dnia do Pinehead.     Kobieta wpadła w histerię już po kilku pierwszych słowach kaprala. Wracać do drogi stanowej!? Przez ten stary most, który mijałam jadąc tu!? Więc proszę mnie zastrzelić tu i teraz, bo nie wrócę na ten most choćby i z uzbrojoną po zęby dywizją wojska. Zresztą na nic Wam te śmieszne karabiny. Tam mieszka coś, czego kule się nie imają. Zastrzelcie mnie albo zostawcie tutaj. Wolę czekać na śmierć tutaj, niż jechać prosto w jej objęcia. Jeśli wjedziecie na most, nie wrócicie już tutaj. Macie moje słowo.     Byliśmy na nim tylko tego dnia  co najmniej dziesięciokrotnie  i jak widać żyjemy. Boi się Pani w nagłym szoku,  własnego cienia. A cieni nie należy się bać. Cienie to cienie. A jeśli to cienie przeklętych dusz!? Widziałam ich jak teraz widzę Was. Kompanię pod bronią, lecz bez głów. Nie wrócę na most. Nie ma Pani wyjścia. Mam rozkaz odstawiać  wszelkich cywili do bazy  tak by nikt nie włóczył się po tej drodze. Nic dziwnego to przeklęta droga! Niebezpieczna i stara,  ze skruszałym mostem,  który grozi zawaleniem. Pilnujemy porządku a nie śledzimy duchy droga Pani. Dał znak dwóm podkomendnym a Ci bez zbędnych wyjaśnień i ceregieli,  siłą wrzucili wręcz kobietę do szoferki. Poza wzrokiem kaprala ale jeden z nich wracając na pakę dyskretnie się przeżegnał i ucałował krzyżyk zawisły na szyi...            
    • @Gosława uszanowanie dla miłej Pani! :)
    • @APM Bardzo dziękuję! Pozdrawiam, 
    • @KOBIETA niebezpieczna jesteś w swoich decyzjach:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...