Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Siostro, leżę rozpalona i mokra.
Co mówisz? -znów czujesz zapach seksu? -a ja majaczę
...o miłości.
Boję się, że zwiędnie, a jej wrośnięte we mnie korzenie, rozkładając się wypełnią mnie zgnilizną i nigdy już nie poczuję zapachu wiosny; najgorsze, że to się stanie, gdy spowita tylko w zalotne zielenie bluszczu –obnażę swoją bezbronność, lecz jej nie zobaczy nikt; obdarta i z siebie wytrawiona, pokryję się perlistą rosą, a oni ocierając się o mnie znów poczują tylko twardy pancerz.
Zobacz, wyciągam rękę; mam zawsze otwarte dłonie.
Pytasz o ten znak? Tak, to drogowskaz; chciałam odejść, gdy ta, którą kochałam najbardziej uznała mnie za rywalkę.
Walka, odwieczna walka odcisnęła swe szczęki, jak matryca wycisnęła mnie...ze mnie samej i stałam się chłopcem, potem -mężczyzną. Byłam też marionetką, naśladując jej ruchy odgrywałam rolę mechaniczną; z każdym pociągnięciem coraz bardziej wikłałam się w jej sznurki, straciłam oddech i...zdechłam.
Dziękuję za tę śmierć.
Gdy nadeszła, leżałam zziębnięta, okryła mnie swym szarym cieniem, co wtedy czułam?
–ciepło
nareszcie
czuję się dobrze
teraz jestem gorąca; wrząca krew wylała się purpurową emalią spod paznokci, piersi nabrzmiały gładką krągłością; wiem, nie znosisz tego widoku, wszędzie dopatrujesz się tych --O-BRZY-LI-WYCH RZE-CZY, widzisz, wreszcie powiedziałyśmy coś razem,
ale to twoje określenie, ja -widzę miłość, dostrzegam ją nawet w mrocznym zaułku
nie jestem ślepa, tylko niedowidzę, za to mam...zmysły wyostrzone
tak, wiem, nie szanuję się, bo daję to, czym ty handlujesz
co? Przecież wymiana to forma hand...nie krzycz. Przepraszam. Jak mogę? Nie powinnam, wiem, nie powinnam była (...) wiem, że z moim przyjściem twoja uroda przygasła; zobacz, teraz już nikt mnie nie pokocha
Rozdrapuję stare blizny? -pragnę tylko uniknąć nowych! Wyglądam, jak po bijatyce?
Powinnam być facetem? -nie chcę -nie chciałabym trafić na taką kobietę, jak(...)
Walczysz o mnie? –Wiem.
Walka, odwieczna walka, kiedyś byłam pokornym wojownikiem, ale to nie wystarczy, przecież nigdy nie stanę się synem.
Siostro, jestem tak spragniona.
-Naprawdę! Wiesz, jakie to uczucie? Wiesz, jakie to uczucie.

Opublikowano

a w nas są dwie,
a w nas kobietach są awers i rewers ty to obnażasz miłośc jako towar i pragnienie miłości .....
modlitwa o spełnienie...lecz między biegunami jeszcze istnieje rownowaga na równiku.
pozdrawiam refleksyjnie

Opublikowano

Jacku
wciąż sama się poznaję, a przecież jestem tylko szablonową istotą, ktoś tylko miał tępe ostrze

Asher
no tak, gęste może być całkiem gładkie

Aksjo
staram się /najpierw/ złapać balans, potem postaram się utrzymać



dziękuję wszystkim//buziaki ciepłe

Opublikowano

Piotrze
już się niosę //kolejna pisanka na ukonczeniu//
ani myślę się wynosić //stąd -tylko do raju//

Jay Jay
ostatnio odczuwam paraliż niemocy
//pewien /nie/porządek wydaje się być nie do ruszenia//

WIELKIE DZIĘKI
POZDROWIONKA I UŚCISKI

Opublikowano

Kolejny dobry, mocny tekst i znowu wkurzajace (mnie) ozdobniki w postaci "/_"
Do czego Ci potrzebne? Odchodzisz wten sposób od prozy do jakiejś grafiki.
Poza tym od pewnego miejsca całkiem rezygnujesz ze zdań wstawiając oderwane refleksje. Może ten fragment lepiej byłoby napisać kursywą?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 dziękuję!
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję:)
    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :)  @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...