Od pieluchy do pieluchy.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Od pieluchy do pieluchy”

 

Pierwsze, co widzisz – nic nie rozumiesz,

szukając ratunku, rączkami bezradnie.

Jedyne, co umiesz? To krzyczeć umiesz!

Tak leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.

 

Kolory widzisz, poznajesz powoli,

głos otoczenia z łona wspominasz.

Spoglądasz w sufit, w tępej ciekawości,

co zauważysz, od razu zapominasz.

 

I chciałbyś mówić, i chciałbyś biegać,

podrzuca cię niemoc, wygina w mękach.

Postacie wielkie, jak na wietrze drzewa,

schylając się, całują i noszą na rękach.

 

Jesz, śpisz i jesz, i nie wiesz, że żyjesz,

bo życia prawda dopiero przed tobą.

Bojaźliwie patrzysz i tego nie kryjesz,

niewinności czarem i całym sobą.

 

I takim okresem, z urokiem w dzieciaku,

pierwsze kroki i pierwszych zębów kłopoty.

I szkół lista cała, z siniakiem na siniaku,

drogą nastolatka, w naiwności głupoty.

 

Miłości zawodów, w bólu serca klęsk wiele,

poznajesz dorosłość – wzlotów i upadków.

Tak bywa, że wrogiem są najlepsi przyjaciele,

a jedyna miłość nadchodzi z przypadku.

 

I wreszcie, i w końcu, ty pieluchy zmieniasz

obsrańcom życia – owocom namiętności.

Kochając to coś, swe oblicze przemieniasz,

jest ono ci podzięką i największą miłością.

 

Patrzysz, jak rosną, i ty z nimi rośniesz,

rozumem, w mądrości i siwym włosem.

Choć często widzisz ich drogi ukośnie,

służysz im radą, coraz cichszym głosem.

 

Aż, słysząc z oddali jakby siebie samego,

słów, krzyków, ostrzeżeń i nauk przestrogi,

powracasz wtedy do dzieciństwa swojego,

do twoich rodziców, tak kochanych i drogich!

 

Już wszystko poznałeś i wszystko rozumiesz,

nie szukasz ratunku już ślepo, bezradnie.

Wszystko przeżyłeś i wszystko już umiesz,

znów leżąc w pieluchach, zsikanych dokładnie.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Sylwester_Lasota]

Tak to może wyglądać - w dużym skrócie.

Świetnie to ująłeś. Jednak "pieluchy" są ważne w naszym życiu.

Pozdrawiam serdecznie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - cała kolej naszego życia - a te pieluchy czystą prawdą - ciekawy wiersz - 

                                                                                                                                           Pzdr.

[MIROSŁAW C.]

@Leszek Piotr Laskowski

Tyle naszego ile upchamy

między pieluchy:)

[jjzielezinski]

@Leszek Piotr Laskowski
Wspaniały, rymowany wiersz, który w piękny sposób ukazuje tzw. życia krąg.

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[LessLove]

@Leszek Piotr Laskowski Kolejny piękny wiersz o drodze życia, pisany z perspektywy lat doświadczeń. Dziękuję :-)