Z lotem ptaka

[karenka]

 

Za ironii firanką,
za jeziora śmiechem,
jestem łagodnym
powiewu oddechem.

 

Stoję w deszczu strugach,
z parasolem w ręku,
i nie czuję żalu,
i nie czuję lęku.

 

Tylko słyszę ciszy
melodyjne brzmienie,
wtulona bez reszty,
gaszę swe pragnienie.

 

Chwytam dźwięczne nuty,
serca struny stroję,
i nie czuję żalu,
wcale się nie boję.

 

Z kolejną minutą
cichnie ta muzyka,
lecz wciąż nieprzerwanie
swobodnie oddycham.

 

Strach stłukłam o kamień,
skrzydła swe podniosłam
i lekko do góry,
nad ziemią się wzniosłam.

[Sylwester_Lasota]

Pomyślnych lotów! :)

 

Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@karenka

 

Ten wiersz to piękna opowieść o odzyskiwaniu wolności wewnętrznej. Czuć w nim drogę od niepewności do siły - a finałowy obraz wzniesienia się nad ziemią daje naprawdę budujące uczucie.

Ma świetną dynamikę.  Piękny! 

[jjzielezinski]

@karenka
Czytałem kiedyś taką piękną książkę, pt. "Chata" i tam Duch Święty -dar Mądrości, Rozumu i Pomysłów- był przedstawiony jako unoszący się ponad ziemią, lekki i otaczający wszystko Wietrzyk. Dokładnie to samo poczułem Karenko czytając Twój przepiękny, rymowany wiersz. Tą lekkość i piękno otaczające wszystko i unoszące się ponad ziemią. Niewątpliwie dostałaś Dar od Ducha Świętego i to czuć, że go dobrze wykorzystujesz, pisząc tak piękne i rymowane wiersze.

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - zachwycający - tak lubię - 

                                                              Pzdr.serdecznie.