Mira

[Berenika97]

Leżę pod Mirą.
Nie wiem,

czy to ja szukam jej cienia,
czy ona zapamiętuje

kształt mojego ciała.

Oddychamy tym samym powietrzem.
Każdy wdech przechodzi przez igły,
każdy wydech wraca do ziemi.

Kora wciąż parzy tam,
gdzie kończy się moja skóra.

Światło sączy się przez koronę,
osiada w żebrach jak w gałęziach.
Cieplej niż powinno.

Palce pamiętają kształt gałęzi.
Kręgosłup uczy się pionu sosny.
Krew płynie wolniej,
jakby od dawna znała drogę żywicy.

Mój czas
odliczają jej słoje.

Mrówka wchodzi na moją kostkę
i nie zatrzymuje się.

Ziemia nie pyta, gdzie się kończę.
Bierze, co dostanie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 55 minut temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[Posem]

@Berenika97 "Ziemia nie pyta, gdzie się kończę. Bierze, co dostanie", tak pomyślałem o śmierci. Uczymy się żyć z naturą, dbamy o nią, po to by nam dawała pokarm, bądź tlen. Z tym "kręgosłup uczy się pionu sosny" pomyślałem, że również natura nas czegoś uczy. Siły i przetrwania.

[karenka]

Pięknie zobrazowany wiersz w twórczej odsłonie- słowa tu płyną z naturalną swobodą i delikatnością...podoba mi się, jak natura współgra z ludzką duszą, ucząc ciszy i  pokory...pozdrawiam serdecznie*)

[violetta]

@Berenika97 ale sobie wymyśliłaś drzewo:)

[Berenika97]

@Posem

 

Bardzo dziękuję! 

Świetnie odczytałeś moje myśli! To właśnie takie zespolenie z naturą, od początku do końca, którego czasami nie jesteśmy świadomi. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@karenka

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za piękne słowa! Takie właśnie myśli nachodziły mnie, jak leżałam w upalny dzień pod sosną himalajską. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :))) 

@violetta

 

Bardzo dziękuję! 

Nie wymyśliłam, ono rośnie w ogrodzie, jest bardzo wysokie - potężne jak Himalaje , bo to sosna himalajska. I ma duże szyszki. :)  I ma na imię Mira. :)

Serdecznie pozdrawiam.  :)

@LessLove @Poet Ka @Benjamin Artur

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

[Andrzej_Wojnowski]

@Berenika97

Piękny, organiczny wiersz. Ciało i drzewo przestają być oddzielnymi bytami, a stają się jedną opowieścią o czasie, pamięci i przemijaniu. Finał  super.

 

Pozdr.

[Berenika97]

@Andrzej_Wojnowski

 

Bardzo dziękuję! 

Dokładnie tak!  Idealne podsumowanie! Bardzo się cieszę! :)))

Serdecznie pozdrawiam. :)