Posem

Już dzisiaj czuje swoje zmarnowanie ucieka głos dziecka znów kończy się droga a przy ślepej uliczce wciąż to samo pytanie co powinienem zrobić? wracam do swojego rytmu pracy wciąż przełykam gromadzące się uczucia i zostaje z nadzieją odpuszczam i tkwię w tym samym miejscu powtarza się cykl może mi się uda myślę.

@Berenika97 A to, wedle życzenia.

@Konrad Koper Taka nadzieja, że kiedyś po burzy, wyjdzie słońce. A może kiedyś zamiast słońca, przyjdzie inne światło i zastąpi nam jasność i nie będzie końca ludzkości. Krótki, fajny wierszyk. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam.

Ten sposób prowadzenia życia zmusza cię do zwiększenia prędkości by zdążyć na czas choć wiesz, że szanse są nikłe słuchasz i nosisz nadzieję ten wysiłek to twoja miłość włożona w każdy fragment życia czyli w obecność drugiego człowieka jeśli przeczytam cię dzisiaj w co wątpię, bo braknie mi czasu spróbuję zrozumieć ile korzyści ma w sobie więzienie po takim ciężkim boju.

@wiedźma "Ja szukam oddechu, który brałam za dwoje". Widać w tym trud, z którego wyrasta owoc. Nie zawsze podjęty wysiłek, jest straconą szansą, lub zmarnowaniem czasu.

@Stefaniak Miłość już taka jest. Pełna głębi, drogowskazów. Każdy jej ruch to coś, czego się nie zapomina.

@beta_b Nieraz już nie mamy czasu, by zdecydować. A w każdym boju, obie strony mają rację, tylko najczęściej trudno o kompromis. Tylko to piekło, które przechodzimy, czy nie może być lżejsze, no i to zależy od jednostki. Ale wiersz lekki, ciekawy.

Takie urozmaicenie w czasie podróży. Bywa nieraz koniecznością, do nabrania sił. Odpoczynek i w drogę!

Starzejemy się i stajemy przed pytaniem co dalej. Ile chwil zmarnowanych, ile słów niewypowiedzianych. Szukamy nieraz sensu w życiu. A taka miłość, (o której chyba piszesz) może być korzystna. Tylko, żeby z czasem nie igrać, bo może być w końcu za późno.

Dziś widzę ciemność która sprawia, że schylam głowę w sobie widzę to samo i dziś roztrzaskany na kawałki próbuję się skrystalizować jeśli nie wiem, gdzie podążasz to porywa mnie tajemnica i czytam nie wiem gdzie znajduje się zło ale wiem, że jest bo przecież wszystko na to wskazuje.

Taki postój, który jest potrzebny, przed dalszą podróżą. Chyba że nie o to w ogóle chodzi, ale to taka moja interpretacja.

@Toyer Miłość rządzi się swoimi prawami. Czasem to smutek, a czasem radość. Wszystkie jednak te koleje losu, dobrze się wspomina na starość.

@Poet Ka Dziękuję bardzo. Pozdrawiam.

@Mel666 Takie klimatyczne. Ten niosący światło to chyba Lucyfer, albo ja źle odczytałem. Nie wiem co więcej napisać, ale wiersz ciekawy. Może to walka o dobry sen, który zakłóca diabeł. Zastanawia mnie tylko, dlaczego akurat sen. Jakby nie chciał, żeby człowiek odpoczął po ciężkim dniu. A może to jego zazdrość, że człowiek śni o dobrych rzeczach, a sam tego nie doświadczył.

Dziękuję Wam bardzo za komentarz. Pozdrawiam serdecznie.

Bardzo lubię takie teksty z życia. I tak też myślę, że nasze czasy z czasem obrosną legendą. Choć tu w sumie Pani mówi o łąkach. To ja jednak pozwolę sobie to inaczej zinterpretować. Ale super wiersz. Pozdrawiam.

@Kiedy Jest Dzisiaj Tworzyć to też jakiś sposób na życie, ale może zostać niezaakceptowane przez społeczność. Jeśli ręka dobrze prowadzi, to myślę, że pomimo niechęci, człowiek za nią podąży. Byle tylko była prawdą.

Czasem spiskujemy między sobą i to jest prawda którą trzeba drążyć próbowałem pozbyć się złych myśli wykonując trening ale idąc w kierunku prawdy musiałem wiele ryzykować nawet własne życie mając jednak przy sobie osobę która podziela moje zdanie łatwiej mi było ruszyć do przodu wiem, że porażka to najgorsze wyjście pozostawia w pustce tak ogromnej że nic więcej nie chcę że nie ma miłości że jestem sam ze sobą i z moją ciemną stroną.

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję bardzo. Pozdrawiam.

Dziś przede mną góry i lawina która może płynąć bądź nie musi jestem zaskoczony tym, że nic nie było jadę więc dalej po jakimś czasie zostaję w miejscu, które przynosi wodę i sól, by zabrać ogień nie sądziłem, że jeszcze wybiorę się w podróż po kruchych warstwach ideologii i zastanowię się nad moralnością bardziej wolałbym opuścić plugastwo i na nowo zakasłać szczęściem i wybrać życie nie pomiędzy ale z duszą po prawej stronie.

@Berenika97 I z tą miłością rzeczywiście jest tak, że jest jedna. Dopóki śmierć nie rozdzieli, jak to mówią w kościołach. Choć dziś w sumie wszystko można unieważnić. Pytanie tylko, czy to coś da? Jak jedna, czy drugi wciąż jest myślami przy tej, czy przy tym. Super wiersz. Pozdrawiam.

Dziś jadę pociągiem co już wcześniej się zdarzyło lecz teraz wspominam okruchy własnych przeżyć niewiele wiem z medialnego szyku dlatego zazwyczaj odchodzę i nie patrzę że coś zostanie ale jak ktoś przywołuje prawdę i mówi przed systemem że to jest tak to płonę nienawiścią niezdolny zrozumieć wiem, że ta podróż trwała dwa dni ale to o czym innym były duchy inne stworzenia i rozwiązanie które wypada powiedzieć proste przepełniło mnie chęcią na kolejną opowieść.

Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam.