Może pójdę w wojnę

[Benjamin Artur]

Może pójdę w wojnę,

otworzę Pandorę.

Wyceluję w siebie myśli złe.

Roztrzaskam je o głowę.

 

Po nieudanej nocnej burzy

oczyścić moje myśli może

łyk wody albo słowo,

co układa się w pięści.

 

Niech cierpi zły los.

Niech krwawi nos.

Wąska szczelina

może się zabliźni.

 

Po nieudanej nocnej burzy

oczyścić moje myśli może

łyk wody albo słowo,

co układa się w pięści.

 

Teraz wiem, że

otworzyłem Pandorę —

nieludzkie zło.

 

Wykrwawia się

wąska szczelina iluzji.

Za wąska na mnie,

by się nią przecisnąć.

 

Po nieudanej nocnej burzy

oczyścić moje myśli może

łyk wody albo słowo,

co układa się w pięści.

 

Może pójdę w wojnę,

otworzę Pandorę.

Wyceluję w siebie myśli złe…

[Berenika97]

@Benjamin Artur

 

Ciekawa ale i mocna metafora otwierania puszki Pandory jako wewnętrznej wojny z własnymi myślami. Refren świetnie buduje poczucie powracającego kryzysu, a obraz "wąskiej szczeliny" - najpierw nadziei, potem iluzji, przez którą nie da się przecisnąć - bardzo mi się podoba. :)