Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Smutek w sercu,

jak smugi na niebie,

przeszywa ciało.

 

Jesteś moją tancerką,

która coraz wyżej

wiedzie mą miłość.

 

Nie mogę oderwać oczu,

choć słońcem rażony.

 

Spoglądam w nieboskłon,

wpatrzony jak ślepiec,

co drogą podąża

do swojego wyobrażonego miejsca.

 

Kroczę niebieskim szlakiem,

coraz wyżej,

w ścieżkę wmodlony.

 

Może spotkam cię

w Markowych Szczawinach.

 

O wschodzie słońca —

zatańczysz na Diablaku.

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...