odpływ

[Czarek Płatak]

odpływ

 

trzymać w ustach monetę 

czekać aż zmieni smak 

 

otworzyć okno

                        wpuścić kurz

przy stole dłoń 

                        przesunąć tam 

 

gdzie wciąż 

majaczy cień 

 

dłoni zabiera to rok

 

na końcu zostaje

szuflada i paragon

garść pestek 

reszta

 

przestaje wracać

 

 

 

 

 

[aff]

 

 

Ja mam dużo takich pełnych nie swoich szuflad. Bardzo wolno się zapomina o tych drobiazgach, rzeczywiście, trzeba by chyba kilku conajmniej wieków, aż moneta (do której jakby wracamy po reszt(k)ę zmieni kolor.

Smutnie piszesz - co, gdyby być duchami, aż do zupełnego odejścia (odpływu)? Może tak właśnie jest, że zostają maleńkie kwanciki świadomości,  aż połączą się z kurzem i zje je jakaś może złota rybka.

Pozdrawiam 

[Na liniach czasu]

Podoba mi się i fajna puenta