Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI

 

Szuka go tylko ten,

kto jeszcze nie wie, 
że szukał siebie. 
Mówią: noc Kupały. 
Sekunda. 
O północy. 

 

 

Kto znajdzie - słyszy las, 
otwiera zamki bez kluczy, 
widzi złoto pod korzeniami. 
Dojrzewa, by zobaczyć siebie. 

 

 

Ja szukam oddechu, 
który brałam za dwoje. 
Drzwi bez klamki. 
Fotela bez ciała. 
Swojego imienia w ciszy. 

 

 

Kwitnie, gdy jestem niewidzialna. 
Gdy przestaję wołać. 
I widzę dłonie - swoje. 
Pusty fotel milknie. 
i tak zamienia się w jednak. 
Ból dławi się oddechem. 

 

 

Kwiat paproci nie ma legendy. 
Ma imię: 
Fotel bez ciała.

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@wiedźma Głęboki, pełen symboliki wiersz o utracie "Kwiatu Paproci", który sprawiał, że rozumiałaś świat.

On Cię nauczył tajemnic świata, opowiedział o nim, cierpliwie wyjaśnił. On dał Ci imię.

To utrata człowieka, który pozostawił pusty fotel, jak część siebie, ale nie zabrał cudu miłości, którym go dopełniasz w sercu.

Nie jesteście dla siebie widzialni, widzisz swoje dłonie, fotel. Jednak On nadal jest.

Piękny wiersz. Dziękuję.

Opublikowano (edytowane)

@wiedźma... tytuł dla 'zmyłki'.. ;) ciekawe wejście - trzy pierwsze wersy. bo chyba ciągle

szukamy samych siebie... Życie to nie bajka.. albo działa się wspólnie, albo każdy sobie...

ale kwitnienie.. tejże.. gdy peelka niewidzialna, bardzo wymowne.

Dałabym... ból dławi oddech... zamiast.. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Puenta, dla mnie, bez ostatniego wersu. Pozdrawiam i życzę znalezienia tej kwitnącej.

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@LessLove  bardzo dziekuję za tak piękny i  wrażliwy komentarz. Dziś pierwszy Dzień Ojca bez mojego  Taty. Trzeba iść dalej, to jedyna droga i nie przestastawać kochać. 

Pozdrawiam

 

 

 

@Poet Ka szczerze przyznaję, że była to długa i trudna  droga. Dziekuję za odczytanie  odzyskiwania  siebie i nie materialnego bogactwa. To właśnie chciałam tu ukazać. 

Usciski🪻🪻🪻

 

 

@Alicja_Wysocka Alu masz rację. To takze wiersz o tym, że po każdej stracie trzeba też odnaleźć w tym siebie. 

Bardzo ciepło pozdrawiam i dziękuję 🪻🪻🪻

Edytowane przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...