Flegma

[Poet Ka]

Flegma

 

Jej piersi dżdżu łakną

uda pączkują

przedramię z pelikanem

zapoznane wachluje

gorące powietrze

to ona w szarości i cynobrze

gotuje cynaderki

 

Wielka popielnica mocno

wonieje, aromatyzuje

między nimi gra cisza 

nad rdzawą wanną

galoty niebotyczne

obok siebie ociekają

smutne w szarości

rdzawej i cynobrze

 

Jego nos zapadł się

do wargi przywiązany

powieki przytrzymuje plaster

chyba piłkę połknął

czknął zamiast rozmowy

jest ogórkiem ukiszonym

w słoju z zardzewiałym klipsem

 

Rozsadza pokrywę i denko

a za oknem skwierczą wróble

paruje na szaro i żółto

a walec drogowy prostuje

poranny niepokój, radio stare

rechocze jak nadmuchana

przez Dyzia stara ropucha

konająca pod łopianem

 

Gram tara bim rym cym cym

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Świetne zderzenie szarej, flegmatycznej rzeczywistości z barwną, językową zabawą. Ciekawie malujesz słowem ten uroczy rozkład - od gotujących się cynaderek po skwierczące wróble. Czytając o tych "niebotycznych galotach" można się tylko uśmiechnąć pod (niezapadniętym jeszcze) nosem.

"Tara bim rym cym cym" - bawiłam się przednio!

Pozdrawiam. :)))

[Poet Ka]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Posem dzięki serdeczne  

@Berenika97 chciałam napisać inaczej, dziękuję