Lockdown

[Benjamin Artur]

Nad sadami Kazimierza

po obłokach hula strach.

Sosny kłują dziś turystów,

w maskach tracąc czas.

 

Jakże chciałoby się żyć,

gdyby nie ten lockdown.

 

Po wąwozach Kazimierza

zamaszyście hula strach.

Wybrałem się więc nad Wisłę —

ta leniwie toczy piach.

 

Jakże chciałoby się żyć,

gdyby nie ten lockdown.

 

Wieczorem, gdy gwar ucichł,

zdawało się słyszeć

ze Wzgórza Trzech Krzyży

cichy, długi śpiew.

 

To wiatr piosenkę nuci.

 

I pomyślałem znów,

jak dobrze byłoby żyć…

z dala od wszystkiego,

w Nałęczowie czekoladę pić.

 

Jakże chciałoby się żyć,

gdyby nie ten lockdown.

 

 

 

Edytowane Poniedziałek o 12:49 przez Benjamin Artur (wyświetl historię edycji)

[piąteprzezdziesiąte]

@Benjamin Artur

To już 6 lat! Niesamowite.

Dzięki za przypomnienie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.