passe-partout

[Poet Ka]

passe-partout

 

na wpół leży na sofie

naprzeciw stare lustro

trzyczęściowe jak

ze starego filmu

 

bo to nawet

nie neosecesja

tylko zwykła sklejka

siedem krzyży niosąca

na kurzu w tym lustrze

wymienionym

 

siostra potłukła

miało być na siedem lat

zostało na trzy dekady

 

więc –

mocny kontur

ukośna malarska

kolorystyka

skontrastowana

niesymetrycznie

 

jest ciekawą modelką

dla siebie bo tylko

prawdziwe piękno

staje się na obrazie

nudne i przestaje

być pięknem

[andrew]

@Poet Ka

...

patrzymy na wczoraj 

czasami nas nie widać 

ale tylko czasami 

 

przeważnie 

jesteśmy na obrazie 

 

patrzymy na niego 

ze zdziwieniem

 

nie taki miał być 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego wieczoru 

[Berenika97]

@Poet Ka

 

W tym wierszu jest niesamowity, nieco intymny klimat - przejście od domowego przesądu o potłuczonym lustrze i siedmiu latach nieszczęścia do trzech dekad zwykłego życia - robi ogromne wrażenie. Końcówka o byciu "ciekawą modelką dla samej siebie" zostawia z masą pięknych myśli. Plastyczny, mądry tekst. 

[Poet Ka]

@Berenika97 dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@andrew wielkie dzięki

@Benjamin Artur

bardzo dziękuję  

[Benjamin Artur]

@Poet Ka „prawdziwe piękno / staje się na obrazie / nudne” To jest ciekawy paradoks coś pięknego  traci napięcie, gdy jest utrwalone. Scena robi świetny klimat. Neosecesja w sztuce, uwielbiam ją. Pozdrawiam

[Poet Ka]

@Andrzej P. Zajączkowski dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski bardzo dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję serdeczne  

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - fajny wiersz  - zwłaszcza owe lustro - 

                                                                                 Pzdr.upalną niedielą.

[Poet Ka]

@Waldemar_Talar_Talar

i ja serdecznie pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@piąteprzezdziesiąte dziękuję serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[piąteprzezdziesiąte]

Kilka dni temu oglądałam shorcik o lustrze: młodziutka dziewczyna zabiera ze śmietnika zapakowane lustro.

Ściąga zabezpieczenia w domu, stawia na szafce i siada naprzeciw. Słychać westchnienie i zachwyt. Dziewczyna wbija wzrok w taflę i nie potrafi oderwać. Po kilku godzinach przychodzi matka i woła dziewczynę. Ta nie reaguje. Matka to widzi i zarzuca na lustro koc. Córka odzyskuje kontrolę, patrzy na matkę. W tym czasie koc zsuwa się z lustra i wchłania uwagę dziewczyny, wchłania też uwagę matki.

Po kilku dniach zostają  znalezione martwe...

 

@Poet Ka

Uważaj na lustra

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe:)

 

wiersz oszczędny ale fantastycznie świadomy swojej plastycznosci.

 

to co tu jest odbite  nie jest już bytem  lecz śladem bycia .

 

i co najważniejsze to fakt że lustro nie odsłania tożsamosci   lecz ją produkuje jako efekt przypadkowego trwania materii  i pamieci.

 

 

najwyższa półka poetycka?

 

o tak!

 

zdecydowanie tak!!!

 

 

[Poet Ka]

@Migrena dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Migrena nie steduj:)

[Migrena]

@Poet Ka

 

słucham:)

 

bo nie zrozumiałem tekstu:)

[Poet Ka]

@Migrena

tak mi się głupio skojarzyło:

 

"O tak! Zdecydowanie tak!"

 

jak z tym stedowym warto:)

@Migrena chciałam błysnąć dowcipem:)

[Migrena]

@Poet Ka

 

i ja się roześmiałem :)))))

 

dziękuję.

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk dziękuję serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.