Anioł bez twarzy

[monon]

 

Och, nie jestem w stanie pojąć jak to się dzieje.

Wchodzę do mego miejsca, czuję obecność ale nie widzę nikogo. 

Słyszę jak przemawia, lecz nie wiem kto to.

Babki z wioski mówią, że ja widząca. 

Lecz profesorowie, że ja niewidoma.

Macam każdy kąt, nie czuje nic.

Pytam ludzi, zadaje coraz więcej pytań.

Ta obecność w mym domu nie istnieje, ale ja ją czuję.

Ten głos... jakby kobiecy lecz przemawia jakby był mężczyzną. 

Moja matka, chce mnie wysłać do księdza od duchów złych. 

Ojciec chce mnie odesłać, bo ja szalona.

Ja nie szalona.

Ja po prostu czuję inaczej.

 

Notka od autora:

Wiersz brał udział i zajął 2. miejsce w ogólnopolskim konkursie "Poetyckie jaskółki"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@monon to ja zaklaskam bez czytania notki ;) ciekawy i pewnie słusznie przez fachowców nagrodzony :)

[LessLove]

@monon W sobie szukać warto i trzeba. Pozdrawiam :-)

 

Jedna jest widząca, druga ślepa w ciemno,

Co się dzieje obok, we mnie i pode mną,

Można się nauczyć, nie da się z portalu

Bez ryzyka wiary, bez widzenia daru

Bez lotu motyla, bez w siebie ucieczki

Warto czynić sobie duchowe wycieczki

Bo dla jednych czarne, to dla drugich białe

W sobie można odkryć niebo-piekło całe.