Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Kraina Efemerii


Chciałam spamiętać

niejedną chwilę,

niejeden sen.


Wyciągałam ręce,

patrzyłam przez powieki.


W tej Efemerii – przezroczysta –

wołałam bezgłośnie.


Pragnęłam bez możliwości

zaspokojenia pragnienia.


Głodna byłam bez możliwości

posilenia.


To już? Tak krótko?

Takie niebo,

że w jego ulotności piekło.


To tylko tyle? To już?

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

no właśnie tak 

kwestia hierarchii 

wartości 

 

Niemcy

na przykład

przykładają 

więcej znaczenia

do tego co trwałe 

materialne 

 

przedmioty

pamiątki 

bibeloty

jako 

pozostałości

po ludziach, miejscach 

sytuacjach 

 

może coś w tym jest

-----

nie doklejam rzęs

bo to nietrwałe 

nie maluję paznokci

bo lakier zejdzie, itd.

 

@Alicja_Wysocka

tak...potrzeba nasycenia...

Opublikowano

@Poet Ka

 

To jest tylko i wyłącznie teoretyczny kierunek filozoficzny - egzystencja bez jakichkolwiek kaftanów Cielesnych i Umysłowych i Duchowych - trzy pierwsze litery - CUD i jest dla ludzi mądrych, odpowiedzialnych i wolnych - nie ma tam żadnej ideologii, dogmatów i inżynierii - społecznej, natomiast: Wojsko Polskie należy do Narodu Polskiego i Państwa Polskiego i obowiązują tam regulaminy oparte na prawie - prawo jest oparte na ustawie zasadniczej - Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Jeśli ktoś chce żyć według filozofii jasinizmu, to: ma do tego prawo, jednak: musi pamiętać o tym - dachu nad głową, jedzeniem i opłatami za media - przecież nie będę utrzymywał pasożytów - darmozjadów.

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Ten wiersz ma w sobie niesamowitą lekkość, a jednocześnie duży ciężar emocjonalny. Świetna personifikacja wody, która "nie chciała mieć talii". Pokazujesz, że najpiękniejszych rzeczy nie da się posiąść na własność - można je tylko podziwiać, aż "znów staną się wodą". Wers  o przymierzaniu przez oczy, które jako jedyne potrafią "nosić" to, czego nie ma, to absolutnie genialne! 

Przepiękny, subtelny  i pełen ulotności tekst! 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...