Gdzie rdzewieją miecze: 92. Król bez królestwa

[Łukasz Jurczyk]

92. Król bez królestwa

(narrator: hypaspista)

 

1.

 

A jednak ruszamy —
poza granice sił,
za cieniem Dariusza.

 

2.

 

Gonić człowieka

łatwo. Gonić widmo

trudniej.

 

3.

 

Bogowie lubią

ludzi, którzy biegną

mimo wszystko.

 

4.

 

Nocą koń pada,
a my pijemy
z kałuż i śladów.

 

5.

 

Na końcu świata
smak błota
jest taki sam.

 

6.

 

Wieści o zdradzie.

Król Azji stał się

więźniem własnych ludzi.

 

7.

 

Pościg przyspiesza.
Nawet pył
trudno dogonić.

 

8.

 

Widziałem go z daleka —
Persja mieściła się

na jednym wozie.

 

9.

 

Nie królewski orszak,
lecz stado
umierających.

 

10.

 

W środku — Dariusz,
z ustami pełnymi
krwi i pyłu.

 

11.

 

Podobno błagał
o wodę.
Nie słyszałem.

 

12.

 

Ktoś zasłonił go
płaszcze­m —
ostatni dar od losu.

 

13.

 

Mówią, że gdy Aleksander przybył

zapłakał. Może.
Nie widziałem łez.

 

14.

 

Zanim odszedł,
nakazał pogrzeb
jak dla brata.

 

15.

 

Braterstwo

z martwym
nic nie kosztuje.

 

16.

 

Tak kończy się władza —
w kurzu,
który nie zna imion.

 

cdn.

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk

 

"Bogowie lubią

ludzi, którzy biegną

mimo wszystko."

 

każdy wers tchnie życiowym znawstwem, z każdego promieniuje jakaś nieziemska mądrość

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka Bardzo dziękuję !!!

 

Jeżeli widzisz wartość w tych wersach, to bardzo się cieszę :)