Obraz Zuzanny

[aff]

Brylantowy dzwoneczek
w głosie małej Zuzanny.

W białej sukni, czółenkach.
Delikatny rys twarzy.

Starców lgnięć nie zapraszaj,
niech usiądą za wodą.

Dwa anioły jej strzegą,
koronkowej łzy welon.

Dwoje sobie ślubuje.
Gdy w ogrodzie się kryje,
jednym dąb i lentyszek,
a im wierność w miłości,
która wybacza wszystko
i nikogo nie rani —

Dla nich miód i wesele.
Losy wyzwań na szali.

 

 

 

 

Edytowane 9 Czerwca przez aff (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@aff piękne:)

[Charismafilos]

@aff piękne nawiązanie do księgi Daniela :)

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bardzo dziękuję. Tak, to piękny obraz :)

Pozdrawiam :)

 

Bardzo dziękuję.  Tak.

Pozdrawiam :)

Dziękuję Wam bardzo 

@leo @Leo Krzyszczyk-Podlaś

@iwonaroma

@violetta

@Poet Ka

@Charismafilos

 

:)

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - miły wiersz - 

                                       Pzdr.uśmiechem.

[jjzielezinski]

Lekki i jednocześnie jakże piękny wiersz...

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[aff]

Troszkę dopracowałam drugą częś wiersza.

 

Dziękuję.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wzajemnie, pogody ducha  :-)

 

 

Cieszę się, że ten wyszedł przyjemnie. Pozdrawiam i dziękuje  :-)

 

 

@Nata_Kruk @Natuskaa @piąteprzezdziesiąte @Waldemar_Talar_Talar @jjzielezinski

@Berenika97

Klaniam się dziękuję :-)

 

Edytowane 9 Czerwca przez aff (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Bardzo plastyczny i pełen czułości obraz. Podoba mi się, że baśniowa delikatność ("brylantowy dzwoneczek w głosie", "dwa anioły") zderza się tu z dyskretną świadomością przemijania i odpowiedzialności. Kilka obrazów zostaje w głowie na dłużej, szczególnie koronkowy welon łzy i finałowe "losy wyzwań na szali". Wiersz ma w sobie coś ze starej pieśni weselnej opowiedzianej współczesnym językiem.