glosa

[Czarek Płatak]

glosa

 

to było wtedy 

kiedy manhattan mieścił się w radio 

nadawało wysiąk światłości new 

age przechodził przez ściany 

jak rachunki a my nie mieliśmy czym

przypalić więc opalaliśmy brak 

aż do kości 

 

wypiliśmy wodę z bonga 

a głos złapał przypis do źródła ale 

nie potrafiłem odpowiedzieć ci po co 

jest jeszcze poezja 

 

aż do tej chwili w której 

zacząłeś się zastanawiać czy 

z maryjki byłaby dobra sztuka 

nago

 

 

 

 

 

[aff]

 

Poezją potrafimy o wszystkim opowiedzieć. 

Inna sprawa, kto to jeszcze chce czytać ;)

(Człowiek staje się niesłychanie silny dzięki poezji).

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

Edytowane Piątek o 17:32 przez aff (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

@aff ma rację, w wiersze 'wkładamy' bardzo dużo, opowiadamy siebie i to, co dookoła nas...

Tutaj, jest cholerne w trudy.. wczoraj.. i niepewne.. dziś.. poza tym, że stajemy się silniejsi, lżejsi o tę cząstkę,

którą z siebie wywalamy. Odważne zakończenie.

Pozdrawiam.

[Poet Ka]

@Czarek Płatak

tak, poezja dobra na nowe czasy

i na powtórki z historii 

jak niewyczerpane źródło 

 

[Annna2]

@Czarek Płatak  poezja i sztuka rodzi się w najbardziej zaskakujących momentach takich profanicznych,

nawet w oparach dymu

Mistycyzm i przyziemność- tak! I domieszka ironii Czarek. 

Dobry wiersz. Taki Twój

 

[hollow man]

@Czarek Płatak

Pić wodę z bonga to wyższy stopień wtajemniczenia.

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Biorąc pod uwagę tytuł - wiersz jest jakby osobistym „komentarzem na marginesie” konkretnego wspomnienia, małą notatką do chwili z życia i młodości, wyrwaną z kontekstu.

To przypis do tamtej biedy i dziwacznych rozmów. Podmiot liryczny próbuje znaleźć źródło, wytłumaczyć sens sytuacji, w której się znalazł. Pytanie „po co jest jeszcze poezja” - w tym ujęciu jest właśnie tytułową glosą - narzędziem do tłumaczenia często absurdalnej rzeczywistości. Ten wiersz-glosa służy więc temu, by zatrzymać ten dziwny moment i pokazać, że nawet z takich trywialnych, obrazoburczych lub „upalonych” myśli rodzi się sztuka.

Bardzo mocny, plastyczny tekst.