Misericordiare

[Annna2]

 

Ten moment, obecny nieobecny z pamięci wywołam,
poza czasem umieszczę, w chmurach zatrzymam.
Zostań- moje ciało cierpi, nietrwałe jest przecież.
Krzyk tęsknoty wydaje, za tym co było,
i może wróci.

 

Chwilo zatrzymaj się, duszę uspokój.
Wiem- jak marny, pospolity jest mój świat,
innego nie mam- tu dzieją się rozpacze
i zachwyty, moje trwogi i nadzieje.
Tu w jezior srebrnym rozlewisku,
księżyc rankiem swą srebrną twarz płucze,
słuchając jak sarna biegnie miedzy drzewami
i stromymi zboczami

 

Ten moment, teraźniejszość, to moje istnienie, jest zapowiedzią nieuchronności,
drogą do wolności.
Więc zanim zamkną bramy mojego bytu,
żyję, oddycham i kocham.
Bo to co mam, ta miłość do Niego,
jest wszystkim co istnieje.

 

[LessLove]

@Annna2 Kto z Bogiem, ten w Bogu żyje i żyć będzie zawsze. 

Cudem jest ten świat, cieszmy się nim, bo jest darem dla nas od Tego, który dzierży wszystko, co rozumiemy i czego nie możemy zrozumieć. Serdecznie Cię Pozdrawiam

[Annna2]

@LessLove tak!

Dziękuję pięknie

 

@Leszek Piotr Laskowski dziękuję

[Duch7millenium]

@Annna2 On Stwórcą Nieba i Ziemi, On dał początek wszystkiemu, On z Ojcem pierworodnym, on jest Panem! Jezus jest Panem! 

Kto uznał go za złoczyńcę, kto czci go niegodnie, kto w nim całej nadziei nie pokłada, ten winien zginąć! Od miecza!

[Charismafilos]

@Annna2 piękne...bliskie mi również takie przemyślenia... :)

Pięknej Uroczystości :)

[Nata_Kruk]

@Annna2... jakże ciepła ta treść, uspakajająca... i w zasadzie mogę się podpisać pod słowami.. @LessLove

Świat jest.. CUDEM..  czerpmy to, co najlepsze, w dobrym tego słowa znaczeniu.

Pozdrawiam Cię.

 

[Annna2]

@Nata_Kruk jest!

dziękuję

 

@Charismafilos  dziękuję

 

@Duch7millenium Bóg przebaczył 77 razy- czyli zawsze.

 

 

 

 

 

@violetta, @Nata_Kruk, @Posem, @Benjamin Artur dziękuję

 

Edytowane 12 godzin temu przez Annna2 (wyświetl historię edycji)

[Duch7millenium]

@Annna2 Nie zapominaj o tym: 

 

"I rzekł do nich: «Czy brak wam było czego, kiedy was posyłałem bez trzosa, bez torby i bez sandałów?» Oni odpowiedzieli: «Niczego». 36 «Lecz teraz - mówił dalej - kto ma trzos, niech go weźmie; tak samo torbę; a kto nie ma, niech sprzeda swój płaszcz i kupi miecz!11 37 Albowiem powiadam wam: to, co jest napisane, musi się spełnić na Mnie: Zaliczony został do złoczyńców12. To bowiem, co się do Mnie odnosi, dochodzi kresu»12. 38 Oni rzekli: «Panie, tu są dwa miecze». Odpowiedział im: «Wystarczy»."

 

Przebacza się bliźnim, a nie grzesznikom.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Duch7millenium to któż będzie zbawiony??? :)

na szczescie kluczem do przebaczenia jest skrucha i dobrze, że to jednak Pan Bóg kwity podpisuje...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Duch7millenium]

@CharismafilosKwity? Dla formalności zachowaj je sobie na Sąd.

[Charismafilos]

@Duch7millenium Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.[Łk6,37] nawet ładnie nawiązuje to do tytułu. Odwagi :)

[Duch7millenium]

@Charismafilos

 

«Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja rzekłem: Bogami jesteście?6 35 Jeżeli [Pismo] nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże - a Pisma nie można odrzucić - 36 to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: "Bluźnisz", dlatego że powiedziałem: "Jestem Synem Bożym?"

 

 

Żegnam!

[Charismafilos]

@Duch7millenium zdradzisz powiązanie Twojej perykopy [J10,34-36] z przebaczeniem i miłosierdziem?

Głęboko wierzę, że Słowo Boże jest żywe... ale nie zawsze nadążam za odbiorem innych ludzi...

[Duch7millenium]

@CharismafilosMyślisz, że Ty znajdziesz Boga i zbawienie w swoich perykopach i innym szmelcu? Nie ma bata! Analizujesz i analizujesz i do niczego nie dochodzisz, nie ma w Tobie prawdy i nigdy nie będzie! Jesteś zwykłym głupcem! W ogóle jak Ty sobie to wszystko wyobrażasz, że czyste będzie z brudnym? To jest właśnie Twoja mania prześladowcza na samego siebie i na nią zostałeś skazany! Już w łonie matki! Jesteście skażeni! Nie jesteście wybranymi! Nie macie za grosz szacunku i pojęcia na temat zasadniczy! O którym Tobie w ogóle nie wspomnę! Jesteście jak chmury, dmuchane obłoki! Wszędzie, gdzie was wiatr poniesie polecicie! Konformiści i pozerzy, sztuczne, trendowate, jałowe pole machlojek, oszustw i grabieży ludzkiej psychiki! Sami siebie grabicie i niszczycie, a to mi nie przeszkadza! Jest bójka, będzie mięso! Wy sobie w ogóle nie wyobrażacie jak to jest! Skąd się to bierze! I nie jesteście w stanie sobie tego wyobrazić, bo zwyczajnie kochacie po prostu mamone i to ona jest waszym BOGIEM! 

 

Więc z BOGIEM!

[Annna2]

@Charismafilos tak!

Przebaczenie to Credo wiary. Oznacza to też zaprzestania żywić urazy, chęci odwetu.

Wzór dał nam Bóg umierający na Krzyżu 

„Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34)

Tak! To też pokora.

Dziękuję pięknie

[Czarek Płatak]

Fajne jest to, że ten wiersz zaczyna się od bardzo ludzkiego 'chwilo, zostań', ale nie zamienia się w narzekanie na przemijanie. Jest tęsknota, jest świadomość końca, a jednocześnie zgoda na życie takim, jakie jest. No i trochę bawi mnie, że podmiot mówi o swoim 'pospolitym świecie', a chwilę później pokazuje księżyc myjący twarz w jeziorze i sarnę między drzewami. Niezbyt to pospolite :)

[Duch7millenium]

@Annna2 Oni, bo nie wiedzieli, co czynią. Ale dla nich jasne stało się to, co nastąpić miało. Zbawienie, którego nie byli w stanie dostrzec, kiedy Jezus umierał na krzyżu. 

 

Kiedy człowiek wszystko wszystkim przebacza wystawia się na rany, nadużycia, i wszelkie złe czyny tych, którzy ze zbawienia nie zaczerpnęli i którzy nie byli przeznaczeni ku temu, by zobaczyć. To tak, jakby powiedzieć - bijcie dalej - nadstawić drugi policzek w rozumieniu głupca. Bowiem drugi policzek nadstawia się po to, by okazać nienawiść. I nie chodzi się za ludźmi 1000 kroków, kiedy mówią, żeby iść za nimi 10 po to, by ich łaskawie obdarować swoją miłością, a po to, by ostatecznie wykazać im błąd. Winowajcą może być bliźni i wtedy się wybacza. O ile miłość we wszystko wierzy, wszystko przetrzyma, nie unosi się gniewem, nie cieszy się z niesprawiedliwości lecz współweseli z prawdą, tak dotyczy to bliźnich - współwyznawców, i dotyczy to tylko tych, którzy są związani miłością. Ci, którzy są na zewnątrz i zostaną wrzuceni do jeziora ognistego, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów są poza prawem. Jezus powiedział, że w prawie nie zmieni się ni jota ni kreska. Izrael był dowodem i wzorem postępowania. To, że Jezus dał przykazanie miłości, mówiąc "nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali" nie jest tak naprawdę niczym nowym jak wskazówką, jak należy postępować wobec bliźnich. Izrael to czuł, chrześcijanom dano to do zrozumienia. I tutaj zawarty jest sens i logika przebaczenia. Tak, nie 7 a 77 razy przebaczyć, zawsze przebaczać, właśnie bliźniemu. Natomiast sama przypowieść o miłosiernym Samartyaninie wykazuje to, kto był bliźnim, kto się okazał bliźnim, a czy ten, którego pobito i zostawiono w rowie bez dobytku, o którego Samarytanin się zatroszczył zrozumiał to, że jest on Jego bliźnim? Pytanie otwarte. Czy my powinniśmy wszystkim w związku z tym dawać miłość? Tym, którzy okazują się naszymi bliźnimi!

 

«A kto jest moim bliźnim?»
Jezus nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.
Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go.
Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał.
Któryż z tych trzech okazał się według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»
On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».
Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie».

 

Swoim bliźnim przecież! Tutaj są dwie strony tej przypowieści! Czy tego nie widać?! Co, mamy porzucić prawo i proroków, mamy porzucić Izrael, mamy porzucić Jerozolimę i Jezusa? Mamy porzucić 7 miast, które walczyły z nikolaitami, Jezebel i resztą, którzy wystawiali ich na próby? Mamy porzucić Konstantynopol, który był pieknym chrześcijańskim miastem wisienką na torcie miłości bronił się przed Tureckimi najeźdzcami? Gdzie oni wszyscy wybaczali?

 

Izrael bo miał prawo na kamiennych tablicach, pod skrzydłami Boga prowadzony w trosce do Ziemi obiecanej, gdzie rósł i urósł w potężny i piękny naród likwidując filistynów. Ileż to jest przypowieści o Jerycho, ileż to jest przypowieści choćby o Józefie. Ileż to jest przypowieści o walce i o miłości! Nam bo życie dało doświadczyć przez Jezusa tego prawa! Tak na naszych żywych tablicach serc zostało wypisane prawo! Nie żeby Izrael był bez serca!

 

A teraz znów żyjemy w Jesieni średniowiecza i w okół zapada mrok, wszystko się psuje, wszystko schodzi na psy. A chwila bliska! I tu nie można zwlekać, tu potrzeba walki! Nie można jak banda głupców, pseudoizraelitów robić sobie wiecznej soboty i dawać się zabijać przez pogan! Nie!

 

Jeżeli czyjeś działania opierają się na tym, że zwalnia swoje serce z wyrzutów sumienia dając innym to jest ochydny. Wiarą jesteśmy zbawieni, a nie uczynkami.

Edytowane 3 godziny temu przez Duch7millenium (wyświetl historię edycji)