Kanapowiec

[Leszek Piotr Laskowski]

"Kanapowiec"

 

Z ironią i ze złością w młodości powtarzał: „Nie dam się starości!”, jednak się zestarzał. Teraz mniej się cieszy, jeszcze mniej mądrkuje, nigdzie się nie spieszy — leniem kanapuje.

 

Nie myślał o starzeniu, wieku swego nie śledził, pędził ku marzeniom — tak młodość wyprzedził. Wybiegł przed jej drogę, swą energią się bawił, zdublował niebogę — starości zostawił.

 

Kiedy oprzytomniał, młodzieńcem już nie był, o młodości zapomniał, bo w starości już żył. Trochę tu z ironią, mówiąc to bez złości, młodzieńcy w euforii — umknąć chcą starości.

 

I tak idą przez życie, spontanicznie, z innymi, lata biegną skrycie — skokami wielkimi. Później już nie biegną, w starość się wpisują, nigdzie się nie spieszą — leniem kanapują.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trafne

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

To pewnie jest „kanapowy” syndrom!

Na szczęście ten scenariusz nie jest obowiązkowy. Znam seniorów, którzy zamiast kanapy wybierają ruch, podróże i apetyt na życie. Wszystko jest kwestią ducha, a nie metryki!

 

Kanapa ich nudzi, więc gonią za dniami

I nie chcą być nigdy kanapowcami!